🎮 Ciąża W Późnym Wieku Forum

Przewiduje się, że w Wielkiej Brytanii średni koszt usług medycznych, świadczonych chorym w wieku ≥65. roku życia, u których rozpoznano BD lub związane z nim zaburzenia, będzie około czterokrotnie większy niż w przypadku osób należących do młodszych grup wiekowych, w związku z większymi przeciętnymi kosztami hospitalizacji Decyzja małżonków wzbudza duże kontrowersje. Po pierwsze, ciąża w tak późnym wieku wiąże się z wieloma powikłaniami dla kobiety. Może stanowić nawet bezpośrednie zagrożenie życia. Po drugie, nie brakuje również krytyków, którzy twierdzą, że rodzice postąpili egoistycznie i nie będą mogli wychować dziecka. Gość Sikoreczka z pudełeczka. Goście. Napisano Kwiecień 16, 2012. daj spokoj teraz wiekszosc matek rodzi w tym wieku i rodzą, wychowują i żyją. Wiadomo ze najlepszy wiek to 20-30 W każdym wieku warto do ciąży dobrze się przygotować. Należy pamiętać o zdrowym odżywianiu, pozwolić sobie na odpoczynek i długi sen, unikać stresu i przede wszystkim dbać o dobre samopoczucie. Ciąża po 40. wcale nie musi być ciążą obciążoną dużym ryzykiem. Ciąża w późnym wieku to coraz częstszy wybór wśród kobiet biznesu. Dane statystyczne nie mają przed nami żadnych tajemnic – późne macierzyństwo to wybór świadomie podejmowany przez kobiety podążające za sukcesem. Studia w późnym wieku i zimna kalkulacja. Ach, zapomniałam, czterdziecha to nie późny wiek. Napisałam tak, żeby trafili tu Ci, którzy tak sądzą. A trafią, jak Google tak uzna 🙂. Będąc w tym pięknym wieku 43 lat, kiedy to złożyłam papiery na psychologię, to sobie zrobiłam kalkulację. Seksualne upodmiotowienie polega na wolnym wyborze, czy podejmujemy aktywność, czy się od niej powstrzymujemy, a nie na podporządkowywaniu się oczekiwaniom innych. Seksualne upodmiotowienie nie polega na podporządkowywaniu się oczekiwaniom innych. Piszemy o tym, że rezygnacja z seksu może oznaczać sekspozytywność. Jest to zaburzenie przewlekłe, które wymaga stałej kontroli i leczenia farmakologicznego. Charakteryzuje się objawami wytwórczymi - wizjami, które nie mają odzwierciedlenia w rzeczywistości. Obecnie nie jest ona klasyfikowana jako osobna choroba, ale jako zespół objawów parafrenicznych, które pojawiają się w późnym wieku. Schizofrenia jest chorobą psychiczną, która najczęściej pojawia się w późnym okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. Schizofrenia wpływa na mowę, myślenie i emocje, a co za tym idzie może wpływać na interakcje społeczne i codzienne czynności chorego. Według Światowej Organizacja Zdrowia schizofrenia jest jedną z najbardziej upośledzających i ekonomicznie Jak wykazały badania, tylko 10% w wieku 45-49 lat korzysta z naturalnych metod antykoncepcji, a jedynie około połowy kobiet w tym wieku regularnie się zabezpiecza. Dlatego też w tym okresie najczęściej dochodzi do nieplanowanego poczęcia. Ciąża w późnym wieku jest wówczas bardzo często mylona z przedwczesną menopauzą. Jeszcze raz doprecyzuję pierwsze pytanie, bo nadal to nie jest dla mnie jasne:) Przypuśćmy, że w związek małżeński chce wstąpić para, w której zarówno kobieta jak i mężczyzna mają po 40-45 lat i świadomość, że staranie się o potomstwo wiąże się z ryzykiem poczęcia dziecka z wadami rozwojowymi. Być pod stałą opieką lekarską, wykonywać wszystkie badania w terminach. Najlepiej wypijać od 1,5 do 2 litrów płynów dziennie, zwłaszcza wody; pomaga pozbyć się toksyn, co jest korzystne dla mamy i dziecka. Jeść produkty z błonnikiem, które pobudzają pracę jelit i zapobiegają zaparciom: owoce (jabłka, banany, melony sShlY. Toczeń – jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną która w 90% dotyczy kobiet. Układ immunologiczny zapewnia przeciwciała które chronią nas przed wirusami bakteriami i innymi szkodliwymi mikroorganizmami. W przypadku tocznia dochodzi do ataków własnych komórek przez przeciwciała, to może powodować stan zapalny wielu narządów w tym nerek, skóry, stawów, serca i komórek krwi. Zapalenie może prowadzić do przewlekłego bólu, uszkodzenia nerek i uszkodzenia narządów wewnętrznych Wielu chorych po 4 miesiącach w przebiegu tocznia notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej Toczeń jest chorobą przewlekłą która pojawia się i przechodzi dając zaostrzenia oraz remisje. Większość ludzi cierpi na łagodne objawy tocznia i po okresach zaostrzenia przychodzi remisja. Do najczęstszych objawów należą – zmęczenie, gorączka, wysypka, bóle stawów, obrzęki, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło i szybka utrata masy ciała. Po zaostrzenia objawów najczęściej przychodzi remisja. W wielu przypadkach dochodzi do zajęcia płuc oraz nerek. Istnieją cztery główne typy tocznia należą do nich Toczeń rumieniowaty układowy – jest to najbardziej powszechna postać tocznia ma negatywny wpływ na wątrobę, nerki, skórę, stawy oraz naczynia krwionośne przebieg choroby jest nieprzewidywalny. Zaostrzenia pojawiają się na przemian z remisjami Toczeń rumieniowaty ogniskowy – ten typ tocznia wpływa przede wszystkim na skórę powodując czerwone zmiany głównie na twarzy i uszach oraz głowie. Występuje u 10% pacjentów. Toczeń polekowy – może wystąpić u pacjentów przyjmujących niektóre leki takie jak leki na nadciśnienie oraz choroby serca czy antybiotyki. Gdy podawanie leku jest zatrzymane objawy choroby ustępują. Niektóre objawy tocznia polekowego pokrywają się z objawami tocznia rumieniowatego. Należą do nich bóle mięśni, bóle stawów, objawy grypopodobne, zapalenie błony surowiczej Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby Ogólnoustrojowy toczeń noworodków – jest to bardzo rzadkie schorzenie występujące u dwóch procent dzieci rodzonych przez kobiety które mają toczeń. Przeciwciała mogą przenikać przez łożysko i powodować stan zapalny skóry lub zmiany u serca dziecka. Dziecko zwykle rodzi się zdrowe ale w pierwszych tygodniach życia może pojawić się u niego wysypka. Toczeń zwykle ustępuje pomiędzy 3-6 miesiącem życia. Ciężkie przypadki tocznia noworodkowego mogą powodować problemy z sercem w tym wrodzony blok serca. Objawy tocznia podczas ciąży Toczeń może wykazywać zaostrzenia w szczególnie w trzecim trymestrze ciąży. Natomiast w całej reszcie przebu ciąży toczeń może mieć łagodny przebieg dając najczęstsze objawy takie jak zapalenie stawów, wysypka oraz zmęczenie. Ważne jest rozróżnienie tocznia od normalnych zmian w organizmie które regularnie występują w czasie ciąży. Na przykład ból stawów może być spowodowany nie tylko przez ciążę ale przez wzrost wagi oraz przesunięcie środka ciężkości. Bardzo często wraz ze wzrostem wagi dochodzi do drastycznego wypadania włosów u kobiet po porodzie chociaż utrata włosów jest jednym z objawów aktywnego tocznia w przypadku ciąży jest to najprawdopodobniej spowodowane hormonami. Powikłania toczeń podczas ciąży Kobiety z toczniem w czasie ciąży są narażone na ryzyko rozwoju pewnych komplikacji. Jeśli kobieta zajdzie w ciąże podczas gdy toczeń był w aktywnej fazie komplikacje są o wiele bardziej prawdopodobne: 1. Stan przedrzucawkowy – około 13% kobiet z toczniem cierpi z powodu wysokiego ciśnienia krwi oraz mają białko w moczu. Objawy te wskazują na poważny stan zwany przedrzucawkowym i wymaga natychmiastowego leczenia. Stan przedrzucawkowy wpływa na 3 do 9% kobiet w ciąży i kobiet cierpiących na choroby nerek związane z toczniem rumieniowatym (zapalenie nerek), stanowią grupę wysokiego ryzyka stanu przedrzucawkowego. 2. Poronienia – około 25% ciąż kończy się poronieniem w przebiegu toczniem. 3. Poród przedwczesny – około 25% dzieci urodzonych przez matki z toczniem są to wcześniaki. Przyczyną przedwczesnego porodu jest nie tylko sama choroba ale i leki. które są powszechnie stosowane w leczeniu tocznia. 4. Naruszenie wzrostu płodu – dzieci matek z toczniem są narażone na większe ryzyko wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu co oznacza, że dziecko może być znacznie mniejsza niż oczekiwano. Lekarz może zdiagnozować zaburzenia płodu za pomocą ultradźwięków. Wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu występuje u około 15% ciąż z toczniem. 5. Tworzenie skrzepowy w łożysku – u niektórych kobiet podczas ciąży, toczeń tworzy przeciwciała, które prowadzą do tworzenia się skrzepów krwi (skrzepy) w łożysku. Te skrzepy utrudniają prawidłowy wzrost i funkcjonowanie łożyska. Gdy dziecko potrzebuje niezbędnych składników odżywcze pobieranych przez łożysko, obecność w nim skrzepów krwi może spowolnić wzrost dziecka. Około 5% dzieci urodzonych przez matki z toczniem również cierpi na toczeń. Jest to spowodowane obecnością przeciwciał anty-ro i anty-la u noworodków które przedostały się do nich przez łożysko matki. Zazwyczaj toczeń noworodkowy ustępuje do 6 miesiąca życia. Istnieje większe prawdopodobieństwo, że u dziecka z toczniem noworodkowym w późniejszym okresie życia rozwinie się toczeń rumieniowaty. W niektórych przypadkach dziecko może urodzić się z wadami serca, jednak jest to wada uleczalna, Jeżeli kobieta urodziła dziecko z toczenim noworodkowym prawdopodobieństwo, że i następne dziecko będzie miało tą chorobę wynosi około 25%. Badania dla kobiet w ciąży z toczniem W jaki sposób dbać o ciążę w czasie tocznia? Toczeń jest uważany za chorobę wysokiego ryzyka u kobiet w ciąży dlatego kobiety będą musiały mieć ściśle monitorowane zdrowie oraz będą musiały bardzo często odwiedzać lekarza. Najczęściej wykonuje się następujące badania: – badania krwi – badając krzepliwość krwi – regularne pomiary ciśnienia krwi w celu sprawdzenia kobiety pod kątem nadciśnienia indukowanego przez ciążę – badanie moczu w celu wykrycia śladowych ilości białka – USG w celu monitorowania rozwoju dziecka – badanie Dopplera aby upewnić się czy istnieje prawidłowy przepływ krwi przez pępowinę szczególnie w trzecim trymestrze ciąży – monitorowane płodu by sprawdzić czy puls dziecka jest prawidłowy i czy nie istnieje oznaka bloku serca u dziecka zwykle spowodowanych przez przeciwciała Czy mogę zażywać leki w czasie ciąży? Jeżeli nie wystąpiło u ciebie zaostrzenie w trakcie tocznia które uderzyło na stawy możesz przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne takie jak Ibuprofen. Jednak w przypadku ciąży lekarz nie zalecać stosowania tych leków. W przypadku ciąży która jest młodsza niż trzeci trymestr szczególnie w trzecim trymestrze ciąży stosowanie leków niesteroidowych przeciwzapalnych może być toksyczne dla dziecka. Kortykosteroidy mogą być stosowane miejscowo w postaci maści w celu leczenia wysypki oraz wewnętrznie lub w iniekcji najczęściej. stosowanym kortykosteroidem jest Prednizolon. Jest to bardzo skuteczny lek zmniejszający zapalenie oraz łagodzący ból stawów i mięśni oraz zmęczenie. Należy pamiętać aby nie przekraczać dawki zalecanej przez lekarza. Prednizolon w niskim stężeniu nie przenika przez łożysko więc nie ma ryzyka uszkodzenia płodu w szczególnie w okresie 14 tygodnia ciąży. Stosowanie kortykosteroidów w późniejszych stadiach ciąży może zwiększać ryzyko wystąpienia nadciśnienia oraz cukrzycy spowodowanej przez ciążę. Jednak niektóre kortykosteroidy stosuje się w późnym okresie ciąży w celu przyspieszenia rozwoju płuc dziecka – jeżeli podejrzewa się że dziecko urodzi się przedwcześnie duże stężenia kortykosteroidów przenikają przez łożysko. Leki przeciwmalaryczne są bardzo skuteczne w zmniejszaniu stanów zapalnych i uszkodzenie skóry w przebiegu tocznia. Leki te uważane są za bezpieczne podczas ciąży. Leki immunosupresyjne takie jak myklosporyna oraz azathioprine mogą być również stosowane w okresie ciąży. Inne leki immunosupresyjne antymetabolity i środki cytostatyczne takie jak metotreksat i cyklofosfamid mogą być szkodliwe dla dzieci i nie należy ich stosować w czasie ciąży. Czytaj więcej o toczniu: Możliwość przesunięcia wieku, w którym kobieta rodzi pierwsze dziecko, to prawdziwy postęp i udogodnienie. Od czasu zalegalizowania antykoncepcji średni wiek pierwszej ciąży przesunął się z 24 na 29 lat. Tymczasem nie należy czekać zbyt długo: późna ciąża to ryzyko komplikacji zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Wiadomo na przykład, że ciąża w późnym wieku zwiększa ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa. A ponieważ z wiekiem obniża się również płodność, największe ryzyko wiąże się z brakiem potomstwa w ogóle. spis treści 1. Właściwy moment na dziecko 2. Zagrożenia późnej ciąży 3. Badania prenatalne w późnej ciąży 1. Właściwy moment na dziecko Ze względów prywatnych i zawodowych kobiety przesuwają decyzję o pierwszym dziecku. Dzięki powszechnie dostępnej antykoncepcji mogą wybierać ten najlepszy moment na zajście w ciążę. Jednak należy uważać, żeby „właściwy moment” nie przypadał zbyt późno. O późnej ciąży mówi się w przypadku poczęcia dziecka po trzydziestym piątym roku życia. Dlaczego? Od tego momentu płodność znacząco spada, a ryzyko komplikacji w czasie ciąży wzrasta. To dlatego późna ciąża wiąże się z wieloma zagrożeniami i wymaga dokładniejszej i bardziej skrupulatnej opieki lekarskiej. Zobacz film: "Soki ekologiczne" Płodność spada już od trzydziestego roku życia – zmniejsza się prawdopodobieństwo implantacji embrionu, a długość oczekiwania na ciążę wzrasta z pięciu miesięcy w wieku około 20 lat do piętnastu miesięcy w wieku lat 40. Kobieta po 35. roku życia jest narażona na większe problemy związane z zajściem w ciążę i ma na nią tylko 50% szans. Większość pań w tym wieku boryka się z kłopotami związanymi z płodnością, ponieważ organizm produkuje mniejsze ilości progesteronu. Istnieje też większe ryzyko wystąpienia cukrzycy czy podniesienia poziomu ciśnienia krwi w czasie ciąży. Jeśli okazuje się, że jedno z partnerów jest niepłodne, leczenie niepłodności może zacząć się dopiero po dwóch latach starań, a kobieta staje się coraz starsza. Oczywiście współczesna medycyna dysponuje odpowiednimi narzędziami, które pomagają kobietom w zajściu w ciążę. Jednak, mimo że metody wspomagania prokreacji są coraz bardziej skuteczne, nie są w stanie zrekompensować naturalnego spadku płodności związanego z wiekiem. Co więcej, dzieci, które rodzą się dzięki ingerencji specjalistów, częściej są wcześniakami lub mają problemy natury neurologicznej. 2. Zagrożenia późnej ciąży Ryzyko poronienia w wieku 20 lat wynosi 10%, natomiast po 45. roku życia przekracza 90%. Ciąża w późnym wieku zwiększa również ryzyko anomalii chromosomowych u dziecka, jak np. zespół Downa. Wraz z wiekiem ojca wzrasta również ryzyko chorób autosomalnych, zespołu Marfana i achondroplazji. Zespół Downa jest spowodowany przez nieprawidłowy podział komórek na początku rozwoju płodu. Eksperci medyczni uważają, że często zaczyna się w komórce jajowej przed lub w momencie poczęcia – błąd rzadziej pojawia się w plemnikach. Jednak nadal nie wiadomo, co dokładnie powoduje nieprawidłowy podział komórek. Najprawdopodobniej ta niepokojąca zmiana wynika z faktu, iż dzieci rodzone są przez coraz starsze kobiety. Wiek matki jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka urodzenia dziecka z zespołem Downa. Im późniejsza ciąża, tym większe obawy rodziców związane z wadami genetycznymi u dziecka. Wraz z wiekiem przyszłej mamy wzrasta też ryzyko komplikacji przy porodzie. Starsze kobiety są bardziej narażone na potrzebę asysty medycznej w postaci użycia kleszczy bądź cesarskiego cięcia. 3. Badania prenatalne w późnej ciąży Jeżeli kobieta ma powyżej 35 lat lub ojciec dziecka powyżej 55 lat, zaleca się wykonanie diagnostyki prenatalnej, amniopunkcji, w celu wykrycia możliwych anomalii płodu. Badanie to wiąże się z dosyć dużym ryzykiem poronienia – czasami wyższym niż to, które mogłyby spowodować ewentualne anomalie. Obecnie do 20% kobiet ciężarnych ma wykonywaną amniopunkcję. Jest to badanie inwazyjne i polega na nakłuciu powłok brzusznych i pobraniu igłą płynu owodniowego z macicy, w którym znajdują się komórki rozwijającego się dziecka. Nieinwazyjnym badaniem prenatalnym jest test PAPP-A, wykonywany z krwi. Wszystkie badania prenatalne są odpłatne. Po 40. roku życia dwukrotnie zwiększa się ryzyko związane z nadciśnieniem i cukrzycą w ciąży. Natomiast prawdopodobieństwo obumarcia płodu wzrasta z czterech na tysiąc w wieku 20-29 lat do dziesięciu na tysiąc po czterdziestce. Młode kobiety powinny być informowane o zagrożeniach, jakie niesie ze sobą późna ciąża. Może skłoni je to do szybszego decydowania się na potomstwo. Starsze matki podkreślają jednak często, że późniejsze macierzyństwo pozwoliło im na zrealizowanie się na innych polach – miały czas na rozwój kariery zawodowej, podróże, budowanie silnej relacji z partnerem, spotkania z przyjaciółmi i wiele innych rzeczy. Są często lepiej przygotowane psychicznie do swojej nowej roli – mają większą świadomość ciała, bardziej dojrzale podchodzą do ciąży i porodu. Posiadają też większą stabilizację finansową niż młode mamy. Ciąża to czas wielkich zmian dla organizmu kobiety. Niektóre są typowe i choć uciążliwe, np. zgaga, mdłości, można sobie z nimi samemu poradzić. Są jednak i takie, których nie wolno zbagatelizować. Szybkiej konsultacji z lekarzem wymagają: plamienie lub krwawienie z dróg rodnych, upławy, bóle brzucha lub podbrzusza, uczucie twardnienia brzucha, obrzęki ciała lub nóg. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Mgr Monika Łapczyńska Położna, fizjoterapeuta, instruktorka szkoły rodzenia, masażystka I stopnia, instruktor rekreacji ruchowej, absolwentka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. -Reklama- Jeszcze kilkadziesiąt, a nawet kilkanaście lat temu ciąża po 40. roku życia należała do rzadkości. Obecnie nie jest to już ewenement, a kobiety decydują się na pierwsze lub kolejne dziecko w coraz późniejszym wieku. Postęp medycyny pozwala w takich przypadkach na bezpieczne donoszenie ciąży i jej rozwiązanie, ale późna ciąża powinna być świadomie zaplanowana i odpowiednio prowadzona. Dowiedz się, jakie ryzyko niesie ze sobą ciąża w późnym wieku i jak ograniczyć je do planowanie ciąży w późnym wiekuNie każda ciąża jest planowana, jednak po 35. roku życia warto się do niej świadomie przygotować. Wprawdzie szansę na poczęcie znacząco wówczas maleją, ale nadal jest to możliwe – tak długo, jak u kobiety pojawiają się cykle owulacyjne, a więc także w okresie klimakterium. W tym czasie przypadkowe zajście w ciążę jest nawet bardziej prawdopodobne, ponieważ zmienia się długość cykli i stają się one nieregularne, więc trudniej jest stosować naturalne metody antykoncepcji. Dojrzałe kobiety, które planują dziecko, powinny dbać o zbilansowaną dietę bogatą w witaminę B6, która przyczynia się do regulacji aktywności hormonalnej. Na kilka miesięcy przed planowanym zajściem w ciążę zaleca się dietę zawierającą produkty bogate w żelazo, kwas foliowy oraz kwasy omega-3. Rekomendowana jest również, po konsultacji z lekarzem, suplementacja tych składników ciąża – postępowanieZaleca się, aby kobiety odkładające decyzję o potomstwie wykonywały badanie stężenia AMH. Jest to tak zwany hormon anty-Mülllerowski, wskazujący na rezerwę jajnikową kobiety. Dodatkowo warto również wykonać badanie na stężenie we krwi FSH i HCG, określające ilość gonadotropin w organizmie. Warto zadbać o swój ogólny stan zdrowia, pamiętając o odpowiedniej ilości codziennego ruchu i pełnowartościowej diecie. A kobietom w ciąży w dojrzałym wieku rekomendowane są badania diety dla przyszłych mam w każdym wieku-Reklama- Przyszłym mamom zaleca się suplementowanie niektórych składników odżywczych, żelaza, kwasu foliowego i niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-31. Decyzję o ilości suplementowanych składników powinien podjąć lekarz na podstawie wyników spożycie kwasu foliowego zwiększa poziom folianów u matki. Niski poziom folianów u matki jest czynnikiem ryzyka rozwoju wad cewy nerwowej u rozwijającego się płodu2. Dlatego zaleca się jego suplementację już na etapie planowania ciąży. Badania wykazały, że co druga kobieta w Polsce może nieprawidłowo przyswajać kwas foliowy, dlatego eksperci zalecają, aby stosować złożone źródło folianów, w którym oprócz kwasu foliowego jest również wysoko przyswajalna aktywna forma folianu3. Żelazo pomaga w prawidłowej produkcji czerwonych krwinek i hemoglobiny oraz w prawidłowym transporcie tlenu w organizmie. Spożywanie kwasu dokozaheksaenowego (DHA) przez matkę wspomaga prawidłowy rozwój oczu i mózgu u płodu i niemowląt karmionych piersią4. Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników zaleca, by suplementy diety z kwasami omega-3, w tym DHA, przyjmować na etapie planowania ciąży, przez cały czas jej trwania oraz w czasie karmienia piersią w ilości 600 mg dziennie, a w przypadku ciąży po 35. roku życia, gdzie ryzyko przedwczesnego porodu jest wyższe – 1000 mg dziennie1. Suplementowana porcja kwasów omega-3 zawsze powinna zostać skonsultowana z lekarzem prowadzącym ciążę. Eksperci zalecają również, aby zwracać uwagę na źródło DHA. Ich źródłem są np. algi hodowane w kontrolowanych warunkach poza zanieczyszczonymi zbiornikami dla mam w każdym wieku mogą być suplementy diety Omegamed. Dla kobiet planujących ciążę i w ciąży będą to preparaty wieloskładnikowe z DHA, witaminą D, folianami, jodem, takie jak Omegamed Optima START i Omegamed Optima FORTE. Dodatkową porcję czystego DHA zapewnią preparaty Omegamed Pregna. Zawarte w nim DHA jest pozyskiwane z alg morskich hodowanych w kontrolowanych warunkach z dala od akwenów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie stosowania witamin i mikroelementów u kobiet planujących ciążę, ciężarnych i karmiących. Ginekol Pol 2014;85(5).Uzupełniające spożycie kwasu foliowego zwiększa poziom folianów u matki. Niski poziom folianów u matki jest czynnikiem ryzyka rozwoju wad cewy nerwowej u rozwijającego się płodu. Korzystny efekt występuje w przypadku codziennego uzupełniającego spożycia dawki wynoszącej 400 μg kwasu foliowego przez co najmniej jeden miesiąc przed poczęciem i maksymalnie trzy miesiące po Mrozikiewicz A. i wsp. Archives of Perinatal Medicine 19(1), 12-18, kwasu dokozaheksaenowego (DHA) przez matkę wspomaga prawidłowy rozwój oczu i mózgu u płodu i niemowląt karmionych piersią. W przypadku kobiet ciężarnych i matek karmiących korzystne działanie występuje w przypadku spożywania 200 mg DHA dziennie ponad zalecane dzienne spożycie kwasów tłuszczowych omega-3 dla dorosłych, tj.: 250 mg DHA i kwasu eikozapentaenowego (EPA).Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Zrównoważona dieta i zdrowy tryb życia są istotna dla zachowania sponsorowany W dzisiejszych czasach coraz więcej kobiet decyduje się na ciążę po czterdziestce. I chociaż wiek nie jest sprzymierzeńcem kobiet w późnym macierzyństwie, to nie jest także dla niego przeciwwskazaniem. Kobieta w dojrzałym wieku również może zajść w ciążę i urodzić zdrowe dziecko. Jak się do tego przygotować i co zrobić, by ciąża po 40. była bezpieczna? Konsultacja: prof. dr hab. n. med. Krzysztof Łukaszuk, ginekolog-położnik, specjalista w leczeniu niepłodności, szef klinik INVICTA. Z medycznego punktu widzenia najlepszym wiekiem dla kobiety na zajście w ciążę i rodzenie dzieci jest przedział między 20. a 30. rokiem życia. Jednak coraz więcej kobiet, ze względów osobistych lub zawodowych, odkłada decyzję o macierzyństwie na później, a wiek, w którym rodzą swoje pierwsze dziecko jest coraz wyższy. Z roku na rok rośnie także liczba kobiet decydujących się na dziecko po 40. roku życia. Jakie jest więc prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po 40.? Ciąża po 40. – co na to medycyna?Ciąża po 40. – jak zajść w ciążę w późnym wieku? Jak się do niej przygotować?1. Wizyta u ginekologa2. Konsultacja u specjalisty3. Przerwanie antykoncepcji hormonalnej4. Wizyta u stomatologa już podczas planowania ciąży5. Zmiana diety i stylu życia u kobiet planujących ciążę po Próby naturalnego zajścia w ciążę po Diagnostyka i leczenie niepłodności Ciąża po 40. – co na to medycyna? Lekarze ginekolodzy są świadomi rozbieżności między tzw. wskazaniami biologicznymi a współczesnymi trendami społecznymi i przy wykorzystaniu najnowocześniejszej medycyny i diagnostyki wspierają pragnące dziecka kobiety w dojrzałym wieku w poczęciu i bezpiecznym urodzeniu zdrowego malucha. I w zdecydowanej większości przypadków to się udaje. Przyszła mama musi jednak liczyć się z tym, że z wiekiem jej szansa na naturalne zajście w ciążę maleje, zaś ryzyko wystąpienia komplikacji w jej trakcie i urodzenia chorego dziecka, rośnie. Z wiekiem zwiększa się także prawdopodobieństwo wystąpienia u niej chorób układu krążenia, nadciśnienia, otyłości i osteoporozy, co z kolei ma wpływ na prawidłowy rozwój dziecka. Ciąża po 40. może także grozić poronieniem, wadami genetycznymi lub wrodzonymi u dziecka czy przedwczesnym porodem. Wszystkie te zagrożenia budzą strach u przyszłych mam, jednak trzeba zaznaczyć, że mogą się one zdarzyć zawsze, u każdej, nawet bardzo młodej i zdrowej kobiety, z wiekiem jednak prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest większe. Dlatego więc tak ważna jest stała, profesjonalna opieka lekarza, która powinna rozpocząć się już na etapie planowania ciąży. Weronika Marczuk o późnym macierzyństwie Ciąża po 40. – jak zajść w ciążę w późnym wieku? Jak się do niej przygotować? 1. Wizyta u ginekologa Jeśli masz powyżej 40 lat i planujesz zajście w ciążę, wybierz się na wizytę do doświadczonego w prowadzeniu późnych ciąż ginekologa i poinformuj go o swoim zamiarze. Podczas wywiadu medycznego zostaniesz zapytana między innymi o to, czy i na jakie dolegliwości i choroby przewlekłe cierpisz, czy i jakie przyjmujesz leki, czy planowana ciąża będzie pierwszą, czy też kolejną, kiedy odbyły się poprzednie porody oraz w jaki sposób nastąpiły rozwiązania – siłami natury czy przez cesarskie cięcie. Na podstawie wywiadu lekarz przepisze ci skierowania na badania, które pozwolą ocenić Twój stan zdrowia pod kątem planowanej ciąży. Jeżeli więc chorujesz na przykład na nadciśnienie, cukrzycę, choroby układu krążenia, masz nadwagę, osteoporozę, choroby nerek, problem z tarczycą, astmą, alergią lub jakąkolwiek inną przewlekłą chorobą, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Być może w porozumieniu z twoim lekarzem prowadzącym konieczna będzie zmiana stosowanych dotychczas leków lub ich dawkowania. Jeżeli nie leczysz się na choroby przewlekłe, ale odczuwasz niezdiagnozowane dotychczas dolegliwości, także zgłoś to podczas wizyty u ginekologa. Może okazać się wskazana dodatkowa diagnostyka i leczenie w porozumieniu ze specjalistą w danej dziedzinie. Wśród standardowych badań, na które zostaniesz skierowana z pewnością znajdzie się: cytologia badanie czystości pochwy USG transwaginalne Badanie USG pozwoli ocenić budowę narządu rodnego oraz sprawdzić, czy nie ma w nim np. mięśniaków macicy lub torbieli, które mogą spowodować komplikacje podczas ciąży. Otrzymasz również skierowanie na badania krwi (sprawdź: jak przygotować się do pobrania krwi), które oprócz podstawowych wskaźników, takich jak morfologia i OB, pozwolą określić także: grupę krwi i czynnik Rh (jeśli wcześniej ich nie oznaczałaś) poziom glukozy we krwi obecność przeciwciał wobec toksoplazmozy, różyczki, ospy wietrznej i cytomegalii obecność antygenu HBs (świadczącego o nosicielstwie wirusa żółtaczki wszczepiennej WZW typu B) poziom hormonów tarczycy Szczególnie istotne dla ciebie będą badania poziomu hormonów płciowych FSH, LH, estradiolu, inhibiny B i AMH, ponieważ na ich podstawie określa się stan tzw. rezerwy jajnikowej, czyli liczbę potencjalnie gotowych do zapłodnienia komórek jajowych. Im jest ich więcej, tym większe szanse na zajście w ciążę. Jednak z wiekiem liczba komórek jajowych zdolnych do rozrodu spada, dlatego im więcej masz lat, tym trudniej o poczęcie. TSH w ciąży i u kobiet planujących ciążę – jakie są normy? 2. Konsultacja u specjalisty Jeżeli leczysz się na choroby przewlekłe i stale przyjmujesz leki, koniecznie zgłoś się do swojego lekarza prowadzącego i poinformuj go o planowanej ciąży. Jeżeli nie jesteś pod stałą opieką żadnego specjalisty, ale np. masz żylaki, nadwagę lub przeciwnie niedowagę, poważną wadę wzroku albo jakąkolwiek dolegliwość, która może nasilić się w trakcie ciąży, również udaj się wcześniej do specjalisty i skonsultuj z nim swój problem. 3. Przerwanie antykoncepcji hormonalnej Jeśli stosowałaś antykoncepcję hormonalną lekarz ginekolog zaleci ci w odpowiednim momencie jej przerwanie w celu przywrócenia hormonalnej równowagi organizmu. 4. Wizyta u stomatologa już podczas planowania ciąży O ile ciąża korzystnie wpływa na stan włosów i cery, to, niestety, nie można tego powiedzieć o zębach. Ich stan często się w tym okresie pogarsza się, przybywa ubytków, rozwijają się stany zapalne przyzębia i błon śluzowych, które mogą mieć negatywny wpływ na płód, a nawet prowadzić do przedwczesnego porodu. Dlatego też bardzo ważne jest, aby skontrolować i wyleczyć wszystkie zęby i choroby jamy ustnej zanim zajdziesz w ciążę. Stan zębów trzeba kontrolować także podczas ciąży i jeśli to konieczne należy poddać się leczeniu. Stomatolog każdorazowo oceni, który zabieg jest niezbędny, a z którym można zaczekać do rozwiązania. Generalnie niewskazane w czasie całej ciąży, a szczególnie w pierwszym trymestrze, jest prześwietlenie rentgenowskie i znieczulenie miejscowe, które często stosowane są przy leczeniu kanałowym i ekstrakcji. Jeśli zachodzi konieczność usunięcia zęba należy to zrobić, a nie czekać do rozwiązania, ponieważ rozwijający się stan zapalny może być groźny zarówno dla matki, jak i dziecka. Dentysta w ciąży – leczenie zębów w ciąży jest ważne 5. Zmiana diety i stylu życia u kobiet planujących ciążę po 40. Zanim zaczniesz starać się o zajście w ciążę po 40., zadbaj o siebie. Powinnaś być zdrowa i w dobrej kondycji, aby dziewięć miesięcy ciąży po 40. upłynęło bez problemów zdrowotnych i stresów. Szczegółowych wskazówek udzieli ci oczywiście lekarz ginekolog na podstawie zleconych wcześniej wyników badań. Jeżeli masz dużą nadwagę, może na przykład skierować cię do dietetyka. Wprawdzie na odchudzanie będzie już za późno, ale żywieniowiec przygotuje ci odpowiednio zbilansowaną, zdrową dietę. Jeśli nie masz nadwagi, staraj się nie przytyć przed ciążą, a gdy już w niej będziesz, kontroluj przybieranie na wadze, tak aby pod jej koniec ważyć maksymalnie 15 kilogramów więcej niż przed ciążą. Przywiązuj wagę do zdrowego odżywiania. Wskazane są lekkostrawne, gotowane posiłki, w tym zupy, warzywa i owoce, jednym słowem produkty bogate w składniki odżywcze, witaminy i minerały. Ograniczyć, a najlepiej zrezygnować, powinnaś natomiast z: cukru i słodyczy alkoholu (za wyjątkiem lampki czerwonego wytrawnego wina, która od czasu do czasu jest nawet wskazana) przetworzonej żywności kofeiny nikotyny (sprawdź: jak rzucić palenie) Poza tym lekarz zaleci ci zapewne przyjmowanie kwasu foliowego, wysypianie się, unikanie stresów, zwolnienie tempa życia i …wzmocnienie kondycji fizycznej. Czeka cię przecież duży wysiłek związany, najpierw w przebyciem ciąży, a następnie urodzeniem dziecka. Najlepszą formą aktywności fizycznej w tym okresie są: spacery pływanie gimnastyka i joga (w wydaniu łagodnym, wzmacniającym i relaksującym, ale nie siłowym i dynamicznym) No i najważniejsze – myśl pozytywnie! Marzysz o dziecku? Zacznij praktykować jogę 6. Próby naturalnego zajścia w ciążę po 40. W przypadku młodszych rodziców, do ok. 35 roku życia, którzy starają się o dziecko, diagnostykę w kierunku poznania przyczyny niepłodności rozpoczyna się po roku nieudanych prób zajścia w ciążę. Jeśli rodzice są w starszym wieku, w tym kobieta ma powyżej 35 lat, nie można czekać tak długo na rozpoczęcie diagnostyki. Jeżeli po sześciu cyklach starań o ciążę nie dochodzi do zapłodnienia, lekarze ginekolodzy zachęcają pary do zgłoszenia się do wyspecjalizowanego ośrodka leczenia niepłodności (sprawdź: jak często uprawiać seks, aby zajść w ciążę i kiedy najwcześniej zrobić test ciążowy), aby jak najszybciej rozpocząć diagnostykę i leczenie. 7. Diagnostyka i leczenie niepłodności Aby maksymalnie przyspieszyć diagnostykę, do kliniki leczenia niepłodności powinni zgłosić się od razu obydwoje przyszli rodzice wraz z wynikami badań, które wcześniej zostały przeprowadzone. Każdemu z nich zlecone zostaną badania, które pozwolą na ocenę stanu ich płodności, zdiagnozowanie przyczyny trudności z poczęciem dziecka oraz podjęcie indywidualnie dopasowanych metod leczenia. Przyszły ojciec w pierwszej kolejności kierowany jest zwykle na badanie nasienia (sprawdź: niepłodność u mężczyzn), natomiast diagnostyka przyszłej mamy może obejmować np. sprawdzenie rezerwy jajnikowej, owulacji, badanie drożności jajowodów, badania hormonalne i genetyczne (te ostatnie zalecane są także mężczyznom). Na ich podstawie lekarz podejmuje decyzję o dalszym postępowaniu. Czasami wystarczy zastosowanie podstawowych metod jak terapia hormonalna, jednak w wielu przypadkach z uwagi na niską rezerwę jajnikową oraz nieprawidłową jakość komórek jajowych rozważa się od razu zapłodnienie pozaustrojowe. Kobietom, chcącym zajść w ciążę po 40-tym roku życia zaleca się – w ramach procedury in vitro – przeprowadzenie dodatkowo badań genetycznych zarodków (tzw. diagnostyka preimplantacyjna). Taka analiza DNA pozwala na ograniczenie ryzyka wystąpienia u płodu wad genetycznych. W przypadku dojrzałych mam jest ono istotnie podwyższone. Zbadanie zarodków i podanie do macicy tylko tych, u których nie stwierdzono nieprawidłowości, znacznie zwiększa szansę na ciążę po 40. i urodzenie zdrowego malucha. Chociaż poczęcie dziecka w dojrzałym wieku może być trudniejsze, współczesna medycyna zna wiele rozwiązań, które mogą pomóc spełnić marzenia o macierzyństwie. Stosowane są dodatkowe procedury, a metody dopasowywane są do indywidualnych potrzeb pacjentki. Niepłodność psychiczna – czy wszystko zaczyna się w głowie? O tym jak najlepiej zadbać o siebie podczas ciąży, dowiesz się z książki Doroty Mirskiej-Królikowskiej CUDowne 9 miesięcy.

ciąża w późnym wieku forum