🪅 Badania Pacjenta Wykazały Zaburzenia Pracy Serca

Wyróżnia się w tym sód, potas, fosfor, wapń, magnez, żelazo, cynk i selen. Zaburzenia elektrolitowe mogą prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu zaburzeń metabolicznych [13]. Oprócz powyższych niedoborów warto zaznaczyć, że osoby przewlekle pijące alkohol mają niższą wartość pH krwi tętniczej. Trazodone Neuraxpharm, 50 mg to białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki. niepowlekane z linią podziału, o średnicy 7,14 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „IT” i „I” po. jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki. 9. Zaznacz prawidłowe zakończenie zdania. (0–1) Badania pacjenta wykazały zaburzenia pracy serca oraz osłabienie kości. Lekarz stwierdził, że pacjent cierpi na niedobór A. żelaza. B. magnezu. C. wapnia. D. jodu. 10. Zaznacz prawidłowe zakończenie zdania. U chorych mogą wystąpić duszności, obserwuje się też spadek tolerancji wysiłkowej (łatwa męczliwość). Niektóre z chorób serca powodują również tzw. kołatanie serca, czyli uczucie serca pracującego w zbyt szybkim tempie, zbyt silnie lub niemiarowo. Zaburzenie pracy mięśnia sercowego może powodować zawroty głowy, omdlenia Odpowiedniego leczenia wymagają także schorzenia pozasercowe, jeśli takie występują u pacjenta z zaburzeniami rytmu serca poddawanego ablacji. Spośród najważniejszych z nich należy wymienić wszelkie zaburzenia funkcji tarczycy. Zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy mogą prowadzić do zaostrzenia zaburzeń rytmu serca. Przyczyny zaburzeń rytmu pracy serca są różnorodne – w niektórych przypadkach jest ono związane z obecnością choroby serca, jednak wbrew pozorom może je wywoływać wiele innych przyczyn. Bez wątpienia jest to objaw, który skłania do szukania porady specjalisty. Dowiedz się, o czym może świadczyć nierówne bicie serca. Leży niemal w centrum – tak zwanym śródpiersiu, jednak 2/3 tego organu usytuowane są po lewej stronie klatki piersiowej. Serce człowieka od lewej i prawej strony sąsiaduje z płucami. U dołu znajduje się przepona, a z tyłu kręgosłup. Z kolei od przodu jest mostek i chrząstki żebrowe, stanowiące ochronną tarczę serca. Pojawienie się dodatkowych skurczów serca nie musi być związane z chorobą układu krążenia. Pobudzenia występują powszechnie u ludzi zdrowych, często młodych (przeważnie poniżej 100-200 skurczów na dobę). Do możliwych przyczyn należą: zaburzenie elektrolitowe (np. niedobór magnezu, niedobór potasu, nadmiar wapnia ), Holter EKG jest nadal najczęściej używanym rodzajem ambulatoryjnego monitorowania elektrokardiograficznego (EKG). Nazwa pochodzi od wynalazcy Normana J. Holtera, amerykańskiego biofizyka. Podobnie jak w przypadku każdego typu ambulatoryjnego monitorowania EKG, głównym celem badania metodą Holtera jest analiza aktywności elektrycznej serca poza środowiskiem klinicznym tzn. gdy osoba Badanie mikrobiologiczne moczu. Badania biochemiczne krwi. Badania obrazowe nerek. Badanie biopsyjne nerki. W zależności od potrzeb – kontroli stanu zdrowia czy też monitorowania zaawansowania procesu chorobowego – ocena wydolności i funkcjonowania nerek może opierać się na analizie laboratoryjnej parametrów moczu i krwi Elektrokardiografia (EKG) zalicza się do nieinwazyjnych badań kardiologicznych. W jej trakcie badana jest elektryczna czynność mięśnia sercowego. Jest to możliwe dzięki umieszczeniu na ciele pacjenta - klatce piersiowej oraz kończynach - elektrod, które gromadzą informacje o elektrycznej pracy serca i przesyłają je do aparatu EKG. Specjalista przeprowadzi z pacjentem wywiad i oceni zgłaszane dolegliwości. W zależności od wskazań może skierować pacjenta na badania krwi (takie jak morfologia, poziom TSH, fT3, fT4) oraz na konsultację do endokrynologa. To specjalista zajmujący się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń hormonalnych, m.in. chorobą Gravesa-Basedowa. w2PhHBZ. Chroniczne niewysypianie się jest szkodliwe dla całego organizmu, w tym układu krążenia. Naukowcy potwierdzają: ryzyko rozwoju chorób serca przy zaburzeniach snu wzrasta aż trzykrotnie. Kto jest najbardziej narażony? Zaburzenia snu to powszechny problem, który dotyka zarówno osoby młode, jak i seniorów. U osób starszych zaburzenia snu są związane ze zmianami fizjologicznymi lub chorobami przewlekłymi, a w przypadku młodszych ludzi najważniejszą przyczyną jest niezdrowy tryb życia. Niestety, nie zawsze możemy mieć wpływ na jakość snu. Ogrom obowiązków, ciągły stres i chęć sprostania wszystkim wymaganiom sprawia, że pozostaje nam niewiele czasu, by naprawdę się wyspać. Zasypiania nie ułatwia też korzystanie z urządzeń elektronicznych przez cały dzień, niezdrowa dieta i picie dużej ilości kawy. Na tak zwane problemy ze snem składają się różne aspekty, takie jak regularność, czas trwania snu, pora zasypiania, satysfakcja ze snu, czujność w czasie czuwania i wydajność człowieka nie funkcjonuje dobrze bez snu. Im dłużej trwają zaburzenia snu, tym więcej narządów przestaje działać na pełnych obrotach. Najnowsze badania wykazały, że problemy ze snem mogą być bardzo szkodliwe dla zdrowia ze snem zwiększają ryzyko chorób układu krążenia o 141 procent Badacze z University of South Florida udowodnili, że poszczególne aspekty składające się na tzw. problemy ze snem mogą być szkodliwe dla serca. Jeśli połączy się je wszystkie, ryzyko chorób układu krążenia wzrasta nawet o 141 procent. To dramatyczne dane, które mogą sugerować, że to właśnie zaburzenia snu są główną przyczyną problemów z sercem u wielu osób. Naukowcy przeprowadzili duże badanie przeglądowe, w którym analizowali dane dotyczące snu 6 820 dorosłych mieszkańców USA w średnim wieku 53 lat. Uczestnicy samodzielnie raportowali cechy swojego snu i historię chorób serca. Część z nich dodatkowo nosiła na nadgarstku urządzenie badawcze (aktygraf), które rejestrowało aktywność ich snu. Badacze skupili się na wielu aspektach zdrowia snu, a wszystkie czynniki powiązali następnie ze zdiagnozowanymi przez lekarza chorobami serca części się, że każdy dodatkowy czynnik składający się na problemy ze snem wiązał się z 54-procentowym wzrostem ryzyka chorób serca. Osoby, które skarżyły się na większość wymienionych elementów snu miały aż o 141 proc wyższe ryzyko rozwoju chorób układu krążenia. Nawet w pełni zdrowi dorośli mogą zachorowaćAutorzy badania podkreślają, że aby ocenić ryzyko rozwoju chorób serca, należy wziąć pod uwagę wszystkie czynniki dotyczące stanu zdrowia danej osoby.– Nasze odkrycia pokazują, jak ważna jest ocena tzw. współistniejących problemów zdrowotnych ze snem u danej osoby w celu wychwycenia ryzyka chorób serca. Jest to jednocześnie jedno z pierwszych badań dowodzących, że nawet zdrowi i dobrze funkcjonujący dorośli w średnim wieku mogą z dużym prawdopodobieństwem zapaść na choroby serca, jeśli ich sen nie jest prawidłowy – podkreśla główna autorka omawianej publikacji Soomi dodaje, że do prawidłowego przewidywania chorób serca ważne jest wykonywanie kompleksowych pomiarów za pomocą specjalistycznych narzędzi (w przypadku omawianej analizy był to aktygraf). Ponieważ zdrowie snu można modyfikować, naukowcy twierdzą, że ich odkrycia mogą przyczynić się do stworzenia strategii profilaktycznych, które będą obniżać ryzyka chorób serca. Źródło: PAP W 2010r. Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne opublikowało nowe wytyczne dotyczące postępowania w migotaniu przedsionków (atrial fibrillation – AF). Nowością okazało się wprowadzenie do wytycznych dronedaronu jako leku z wyboru w leczeniu AF za pomocą utrzymywania rytmu zatokowego. Ponadto uściślono wytyczne dotyczące zaburzeń pracy serca u kobiet ciężarnych. Na przestrzeni ostatnich lat przeprowadzono wiele badań nad skutecznością i bezpieczeństwem kilku nowych związków, pod kątem ich wykorzystania w farmakoterapii zaburzeń pracy serca. Część z nich daje nadzieje na wprowadzenie do lecznictwa nowego leku antyarytmicznego. W artykule zebrano badania i postępy z dziedziny arytmologii z ostatnich dwóch czasu wprowadzenia do lecznictwa chinidyny – pierwszego leku antyarytmicznego minęło sporo czasu, podczas którego byliśmy świadkami burzliwego rozwoju metod leczenia zaburzeń pracy serca i wprowadzania kolejnych leków antyarytmicznych. Poznanie mechanizmów elektrofizjologicznych leżących u podłoża zaburzeń rytmu serca (ZRS) ułatwiło wybór odpowiedniej metody leczenia umiarawiającego. Z drugiej strony znajomość charakterystyki farmakologicznej, mechanizmów działania, a także objawów ubocznych leków antyarytmicznych przyczyniła się do optymalizacji i racjonalizacji leczenia ZRS. W 1970r. wprowadzono klasyfikację Vaughana-Williamsa, która stała się najpowszechniej stosowaną klasyfikacją leków antyarytmicznych. Uzależnienie jej od podstawowego mechanizmu działania leków sprawiło, że podział ten okazał się ograniczony i sztywny, a wiele leków można było zaklasyfikować do wszystkich czterech grup. Nowo wprowadzane leki nie spełniały oczekiwań klinicznych, a wiele z nich wykazywało działanie proarytmiczne, wyrażające się nadkomorowymi lub komorowymi zaburzeniami rytmu oraz zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia (chinidyna, prokainamid, dizopiramid oraz większość leków klasy III).[1] To spowodowało wielką potrzebą poszukiwania nowych rozwiązań w leczeniu zaburzeń pracy serca. W ostatnich latach postęp arytmologii klinicznej obejmuje głównie rozwój metod zabiegowych. Nie oznacza to jednak, że tak spektakularnego rozwoju nie obserwujemy w dziedzinie farmakoterapii zaburzeń pochodne amiodaronu w świetle najnowszych wytycznychDronedaron jest pozbawioną atomów jodu, pochodną amiodaronu, której skuteczność i bezpieczeństwo potwierdziło badanie ATHENA. Pozytywna ocena dronedaronu w tym badaniu stała się zachętą do kolejnego badania klinicznego – PALLAS.[2] Od kilku lat oczekiwano z niecierpliwością na wejście kuzyna amiodaronu do leczenia migotania przedsionków, ze względu na rzekomy brak toksyczności narządowej ze strony tarczycy i płuc. Na podstawie badania PALLAS wyciągnięto jednak wniosek, że u chorych z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych i utrwalonym migotaniem przedsionków, dronedaron może zwiększać ryzyko niewydolności serca, udaru mózgu i zgonu z powodów sercowo-naczyniowych. W 2011r. Europejska Agencja ds. Leków (European Medicines Agency – EMA) zmieniła wskazania i przeciwwskazania do stosowania dronedaronu. Od tej chwili dronedaron jest zastrzeżony wyłącznie dla napadowego lub przetrwałego AF z rytmem zatokowym w chwili włączenia leku. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niewydolność serca i skurczowa dysfunkcja lewej komory. Należy również pamiętać o potrzebie monitorowania czynności wątroby i płuc podczas terapii dronedaronem. Mimo to, dronedaron znalazł się w najnowszych wytycznych dotyczących utrzymywania rytmu zatokowego obok amiodaronu, flekainidu (niedostępnego w Polsce), propafenonu i sotalolu. [3] Wybór odpowiedniego leku jest uzależniony w głównej mierze od choroby podstawowej i bezpieczeństwa terapii. W przypadku pacjentów pozbawionych choroby strukturalnej lekami pierwszego wyboru mogą być: dronedaron, flekainid, propafenon, sotalol, natomiast amiodaron pozostaje lekiem dalszego wyboru. W niewydolności serca w stabilnej klasie I/II NYHA lekiem z wyboru jest dronedaron, natomiast w klasie III/IV lub niestabilnej klasie II nadal pozostaje amiodaron. W nadciśnieniu z przerostem lewej komory lekiem pierwszego wyboru jest dronedaron, a dalszego – amiodaron. W chorobie niedokrwiennej serca lekiem z wyboru jest dronedaron lub sotalol. [9]Kolejną po dronedaronie bezjodową, pochodną amiodaronu, która stała się przedmiotem badań klinicznych był celiwaron. Badania MAIA i CORYFEE [4] wykluczyły jednak przydatność celiwaronu w przywracaniu lub utrzymywaniu rytmu zatokowego po kardiowersji AF. Dalsze badania ICARIOS i ALPHEE [5,6] wzięły pod lupę skuteczność celiwaronu u chorych z komorowymi zaburzeniami rytmu z wszczepionym kardiowerterem-defibrylatorem. Wstępne wyniki badań nie wykazały jednak skuteczności leku na większej populacji chorych. Wernakalant – nowy lek przeciwarytmicznyWernakalant jest nowym lekiem przeciwarytmicznym, który wykazuje się wysoką selektywnością w stosunku do tkanek przedsionków. W badaniach klinicznych II i II fazy (ACT I i ACT II) okazał się bardzo skuteczny w przerywaniu krótkotrwałego AF, również u pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych. Niestety w przypadku przerywania długotrwałego AF i trzepotania przedsionków (atrial flutter – AFl) jego skuteczność jest niższa. Brakuje również danych na temat działania wernakalantu u osób z organiczną chorobą serca, choć ta grupa docelowa wydaje się priorytetem w poszukiwaniu nowych leków antyarytmicznych. W UE zarejestrowano postać dożylną wernakalantu, a postać doustna znajduje się jeszcze w fazie badań klinicznych. Kwestią sporną pozostaje jednak bezpieczeństwo stosowania. Z badań wynika, że lek ten charakteryzuje się wysokim bezpieczeństwem, choć obawy wzbudza wydłużanie odcinka QT. Wątpliwości powinny rozwiać badania postrejestracyjne oraz dane na temat bezpieczeństwa odległego w toku stosowania leku w codziennej praktyce.[7]Ibutylid i dofetylid – nowe leki niedostępne w PolsceIbutylid (obok dofetylidu i azymilidu) jest nowym lekiem antyarytmicznym klasyfikowanym wg. klasyfikacji Vaughana-Williamsa jako lek III grupy (pure III agents). Jednak w opozycji do klasycznych leków III grupy ibutylid wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego, nie dzięki hamowaniu wypływu z komórki jonów potasu, lecz aktywację dokomórkowego prądu sodowego w fazie 2. Ibutylid znalazł zastosowanie jeden z leków pierwszego rzutu w przerywaniu napadu migotania i trzepotania przedsionków, w szczególności u pacjentów po operacji kardiochirurgicznej. Należy jednak zwrócić uwagę na wprost proporcjonalną zależność między dawką leki a częstością występowania „baletu serca” – torsade de pointes. [8,9]Postępy w zapobieganiu incydentów zakrzepowo-zatorowychJak wiadomo profilaktyka incydentów zakrzepowo-zatorowych jest nierozerwalną częścią postępowania z pacjentami cierpiącymi na zaburzenia rytmu. Zakwalifikowanie pacjenta do leczenia przeciwzakrzepowego opiera się na używaniu skali CHDS2 oraz CHAD2DS2-VASc (ostatnie analizy potwierdziły wyższość tej ostatniej). Najnowsze wytyczne w tym temacie mówią, by u chorych z >= 2 punktami w skali CHAD2DS2-VASc stosować przewlekle doustny antykoagulant z grupy antagonistów witaminy K (w Polsce acenokumarol i warfaryna). Podobnie w przypadku chorych z 1 punktem w tej skali zaleca się stosowanie wyżej wymienionych antykoagulantów lub ASA w dawce 75-325mg/d. [3]W wieloośrodkowym badaniu ROCKET-AF [10], przeprowadzonym z randomizacją i podwójnie ślepą próbą porównywano skuteczność rywaroksabanu (bezpośredniego inhibitora czynnika Xa) z warfaryną. Na podstawie wyników badania w 2011r. lek uzyskał rejestrację FDA i EMA do stosowania u chorych z niezastawkowym AF, z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka udaru mózgu i tym samym dołączył do pierwszego, doustnego antykoagulantu nowej generacji, jakim jest dabigatran. Standardowo zaleca się stosowanie dawki 150mg dabigatranu 2 razy dziennie, jednak u osób starszych z upośledzoną pracą nerek i zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi zaleca się zredukowanie dawki do 110 mg 2 razy dziennie. Dalsze badania wykazały również, że dabigatran może być alternatywą dla warfaryny w przypadku pacjentów wymagających kardiowersji. Statyny w prewencji i leczeniu zaburzeń rytmuStatyny należą obecnie do najczęściej stosowanych grup leków na świecie. Wprowadzenie ich w latach 90. XX wieku stało się przełomem w walce z hipercholesterolemią. Z czasem odkryto ich plejotropowe działanie, które znalazło przełożenie na zmniejszenie częstości incydentów i zgonów sercowo-naczyniowych. Zgodnie z najnowszymi zaleceniami dla chorych z migotaniem przedsionków statyny obok inhibitorów konwertazy angiotensyny i antagonistów receptorów angiotensynowych należą do leków tzw. up stream therapy, zapobiegającej przebudowie przedsionków i leczącej chorobę podstawową. Ponadto razem z antagonistami aldosteronu i wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi zalecane są w uzupełniającej formie terapii lekami nieantyarytmicznymi. Statyny uzyskały rekomendację Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (European Society of Cardiology – ESC) jako leki, których zastosowanie można rozważyć po zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia migotania przedsionków. Leczenie tą grupą leków można również wdrożyć u pacjentów zagrożonych incydentami arytmicznymi, jednocześnie obciążonymi nadciśnieniem tętniczym z przerostem lewej komory, niewydolnością serca lub organiczną chorobą serca. Statyny modyfikując czynniki ryzyka, odgrywają istotną rolę w prewencji pierwotnej arytmii, a wpływając na remodeling przedsionków zmniejszają ryzyko wystąpienia wtórnej ayrtmii. ESC podkreśla jednak, że po analizie dostępnych do tej pory badań statyn nie należy stosować w prewencji pierwotnej migotania przedsionków u pacjentów nieobciążonych chorobą sercowo-naczyniową. W przypadku komorowych zaburzeń rytmu dowiedziono, że statyny istotnie wpływają na redukcję występowania częstoskurczów komorowych i migotania komór u pacjentów z wszczepionym ICD (kardiowerterem-defibrylatorem). [11] Zaburzenia rytmu serca w ciążyW 2011r. wytyczne ESC zostały uzupełnione o postępowanie w przypadku chorób sercowo-naczyniowych w ciąży. W przypadku częstoskurczu nadkomorowego doraźnie należy zwiększyć napięcie nerwu błędnego, a w dalszej kolejności zastosować adenozynę Należy rozważyć również zastosowanie metoprololu lub propranololu, a w dalszej klasie zaleceń – werapamilu. W przypadku hemodynamicznej niestabilności zaleca się zastosowanie kardiowersji elektrycznej. Profilaktycznie leki można stosować tylko w przypadku, gdy objawy arytmii są źle tolerowane przez kobietę lub prowadzą do zmian hemnodynamicznych. W takich przypadkach lekami pierwszego wyboru powinny być digoksyna i metoprolol, a dalszego wyboru – sotalol, flekainid i propafenon. Stosowanie atenololu i amiodaronu jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży, ze względu na udowodnione działanie teratogenne.[12][1] Kostowski W., Herman Z.: Farmakologia – podstawy farmakoterapii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, 576-598 [2] Connoly Camm Halperin i wsp.: Dronedaron in high-risk permanent atrial fibrillation. 2011; 365: 2268-2276 [3] Trusz-Gluza Maria.: Zaburzenia pracy serca – postępy 2011”, Medycyna Praktyczna, 2012-04. [4] Khitri Aliot Capucci A. i wsp.: Celivarone for maintenace of sinus rhytm and conversion of atrial fibrillation/fluter. Electrophysiol., 2011 [5] Kowey p.: Double-blind, placebo controlled dose ranging study of efficacy and safety of celivarone 50,100 or 300 mg OD with amiodarone as calibrator for the prevention of ICD itervention or dead. ALPHEE study. AHA Scientific Session, Orlando 2011. [6] Gojkovic O., Aliot Capucci A. i wsp.: Celivarone in patients with an implantable cardiowerter-defibrilator: adjunctive therapy for the reduction of ventricular arhytmia-triggered implantable cardioverter-defibrilator interventions. Heart Rhytm, 2011. [7] Budrejko Sz., Kozłowski D.,:Elektrokardiologia. Zaburzenia rytmu. Nowe leki antyarytmiczne – wernakalant, Kardiol Op Fakt 2011; 1: 66–69 [8] ACC/AHA/ESC guidelines for management of patients with atrial fibrillation. A report of the American College of Cardiology/American Heart Association Task Force on Practice Guinelines and the European Society Cardiology Committee for Practice Guidelines and Policy Conferences (Commitee to develop guidelines for the management of patients with atrial fibrillation) developed in collaboration with North American Society of Pacing and Electrophysiology. J. 2001, 22, 1852–1923. [9] Guidelines for the managment of atrial fibrillation. The Task Force for the Management of Atrial Fibrillation of European Society of Cardiology (ESC). Eur. Heart. J. 2010; 31: 2369-2429. [10] Patel Mahaffey Gang J. I i wsp.: Rivaroxaban versus warfarin in nonvascular atrial fibrillation. J. Med., 2011;364:806-817. [11] Kapłon-Wożakowska B., Starzyk K.: Statins – what were the significant events in 2010, Forum Zaburzeń Metabolicznych, 2010, tom 2, nr 1, 64-73 [12] Regitz-Zagrosek v., Blomstrom Lundquist C., Borghi C. i wsp.: ESC guidelines on the management of cardiovascular diseases during pregnacy. Eur. Heart. J., 2011; 32: 3147-3197. Post Views: 4 992 More from PublikacjeEditor Picks Dieta jest kluczowym czynnikiem ryzyka w przypadku każdej choroby serca. Liczne badania pokazują wprost, jak ograniczenie w diecie konkretnych produktów i wdrożenie określonych zasad żywieniowych może uchronić nas przed zawałem serca, nadciśnieniem czy miażdżycą. Najnowsze z nich mówi o zbawiennym wpływie jednego owocu na zdrowie naszego serca. Zobacz film: "Obawiasz się raka? Zrezygnuj z przetworzonego mięsa" spis treści 1. Najbardziej szkodliwe produkty dla serca Sól Żywność przetworzona Cukier Alkohol Smażone dania 2. Żurawina - na zdrowe serce rozwiń 1. Najbardziej szkodliwe produkty dla serca Choroby serca i naczyń krwionośnych przez lata mogą nie dawać żadnych objawów, rozwijając się po cichu. W Europie aż 42 proc. zgonów kobiet i 38 proc. zgonów mężczyzn poniżej 75. roku życia ma związek z chorobami układu krążenia. Według Centers for Disease Control and Prevention (CDC) w Stanach Zjednoczonych, co 36 sekund umiera ktoś na chorobę serca. Czy można byłoby temu zapobiec? Według badania przeprowadzonego przez Emory University, ponad 50 proc. wszystkich zgonów na zawał serca można uniknąć za pomocą kilku zmian w diecie. Sól Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dopuszczalna ilość soli w ciągu doby wynosi 5 g – to płaska łyżeczka od herbaty. Sód występuje naturalnie w produktach spożywczych, ale sól znajdziemy też w pieczywie, wyrobach mięsnych, produktach przetworzonych, a nawet ciastkach. Statystyczny Polak w ciągu doby zjada nawet trzykrotność dopuszczalnej dawki soli. - Osoby z nadciśnieniem w ogóle nie powinny niczego solić, bo nawet obecność soli w pieczywie jest tak duża, że wypełnia dobowe zapotrzebowanie osoby chorej na nadciśnienie – alarmuje w rozmowie z WP abcZdrowie dr Magdalena Krajewska, lekarz rodzinny i blogerka, znana na Instagramie jako ''InstaLekarz''. Żywność przetworzona Wśród niej szczególnie szkodliwe są przetworzone produkty mięsne – kiełbasa, wędliny, konserwy mięsne i wreszcie parówki. Znajduje się tam nie tylko szkodliwa dla serca sól (i to nawet o 400 proc. więcej niż w świeżym, nieprzetworzonym mięsie), ale także nasycone kwasy tłuszczowe, które zwiększają ryzyko miażdżycy, a zatem również zawału serca i udaru mózgu. W tej grupie szczególne miejsce zajmują dania typu fast food. Naukowcy na łamach "European Heart Journal" dowodzą, że każda nowa restauracja serwująca fast food, to co roku cztery dodatkowe zawały serca na 100 tys. mieszkańców. - Żywność przetworzona, a zwłaszcza mięso przetworzone są niezmiernie szkodliwe. WHO już trzy lata temu wydało oświadczenie, że takie mięso jest rakotwórcze. Osoby, które jedzą żywność przetworzoną, mają częściej choroby układu krążenia, nowotwory, stany zapalne w organizmie, problemy ze stawami – wymienia w rozmowie z WP abcZdrowie dietetyczka kliniczna, autorka książek na temat żywienia w chorobach, dr Hanna Stolińska. - Niezdrowe są tłuszcze nasycone, czyli nadmiar produktów pochodzenia zwierzęcego w diecie, ponieważ one, podobnie jak cukier, mają działanie prozapalne. Było wiele badań pokazujących, że osoby, które nie jedzą mięsa, rzadziej chorują na COVID-19. To o czymś świadczy - dodaje dr Stolińska. Cukier - Najgorszy jest cukier, który działa prozapalnie w organizmie. A stan zapalny pogarsza odporność, ale też sprzyja rozwojowi, takich chorób jak nowotwory – przyznaje dr Stolińska. - Ludzie są niesamowicie uzależnieni od cukru i to uzależnienie budujemy już od najmłodszych lat - dodaje. Cukier dodatkowo zwiększa ryzyko otyłości i zaburzeń lipidowych, a oba schorzenia mają bezpośredni związek z chorobami serca. Alkohol Alkohol może powodować nadciśnienie, zwiększać ryzyko chorób serca i prowadzić do niewydolności krążenia. - Żaden lekarz ani dietetyk nie powinien powiedzieć, że istnieje choćby minimalna dawka alkoholu, która byłaby dobra dla organizmu. Przyjmuje się co prawda, że dla mężczyzny dopuszczalna bezpieczna ilość alkoholu to dwa kieliszki wódki o mocy 40 proc., dla kobiety jeden, ale ja wolałabym się nie podpisywać się pod zalecaniem komukolwiek alkoholu – informuje dr Stolińska. Smażone dania Poza tym, że obfitują w nasycone kwasy tłuszczowe, a niekiedy także i w szkodliwe tłuszcze trans, to są bardzo kaloryczne. Fani jedzenia smażonego często przekraczają dobowe zapotrzebowanie energetyczne, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. - Otłuszczenie wątroby i gromadzenie tłuszczu trzewnego bezpośrednio koreluje ze zwiększaniem ryzyka powikłań metabolicznych, sercowo-naczyniowych, stanów przedcukrzycowych, cukrzycy, nadciśnienia, miażdżycy – mówi w rozmowie z WP abcZdrowie lek. Edyta Sekuła, diabetolog, internista, doradczyni żywieniowa przyjmująca w Gabinecie Leczenia Otyłości i Cukrzycy w Krakowie. 2. Żurawina - na zdrowe serce A które produkty wspomogą pracę naszego serca? American Heart Association (AHA) każdego roku publikuje raport, w którym przedstawia listę tych najlepszych. Królują na niej zielone warzywa liściaste, produkty pełnoziarniste, ryby, rośliny strączkowe, produkty mleczne o obniżonej zawartości tłuszczu, a także oliwa z oliwek. Te zalecenia pokrywają się z tzw. dietą DASH (ang. dietary approaches to stop hypertension), która jest planem żywieniowym zapobiegającym nadciśnieniu. Najnowsze badania wskazują jeszcze jeden produkt, który od dziś powinien na stałe znaleźć się w naszym menu. To żurawina. Badania dowiodły jej pozytywny wpływ na układ moczowy, ale okazuje się, że owoc ten jest cenny również dla serca. Badania prowadzone przez King's College London wykazały, że spożywanie sproszkowanej żurawiny, w ilości odpowiadającej 100 g owoców dziennie wystarczyło, by wśród badanych poprawić przepływ krwi w tętnicach o ponad 1 proc. w porównaniu do grupy kontrolnej. Zwężenie tętnic może skutkować zmniejszeniem przepływu krwi do serca, a co za tym idzie – zwiększa ryzyko wystąpienia zawału serca. - Nasze odkrycia dostarczają solidnych dowodów na to, że żurawina może znacząco wpływać na zdrowie naczyń nawet u osób z niskim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych – przyznał jeden z badaczy, prof. Christian Heiss z Uniwersytetu Surrey. To jednak nie wszystko. W badaniu naukowcy zaobserwowali, że już w dwie godziny po spożyciu żurawiny u uczestników dochodziło do rozszerzenia tętnic aż o 1,5 proc. To pozwoliło na postawienie hipotezy, że za zdrowiem tętnic stoją polifenole zawarte w owocach. - Fakt, że poprawę zdrowia sercowo-naczyniowego zaobserwowano w przypadku ilości żurawiny, którą można rozsądnie spożywać codziennie, sprawia, że żurawina jest ważnym owocem w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dla ogółu społeczeństwa – przyznaje dr Ana Rodriguez-Mateos, ekspert ds. żywienia. Żurawina właśnie dzięki polifenolom ma też korzystny wpływ na poziom cholesterolu we krwi oraz wysokość ciśnienia tętniczego. Może też zmniejszać stan zapalny naczyń krwionośnych oraz ich sztywność. Należy jednak pamiętać, że pozytywnego wpływu na zdrowie nie będzie miało spożywanie żurawiny suszonej z dodatkiem cukru, słodzonego soku żurawinowego czy żurawiny w syropie cukrowym. Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez polecamy Zamów badanie Event Holter online Im dłuższe monitorowanie, tym większa skuteczność wykrycia rzadkich zaburzeń rytmu serca i skuteczniejsze leczenie. Każdy Holter przed wysyłką przechodzi standardowo proces odkażania i dezynfekcji Badanie Event Holter (Holter zdarzeniowy) Event Holter to badanie skierowane do pacjentów wymagających skutecznej diagnostyki, którzy od dłuższego czasu bezskutecznie się diagnozują i u których zawiodła tradycyjna metoda 24h diagnostyki EKG i wymagają długoterminowego monitorowania kardiologicznego. W naszym Centrum badanie to można wykonywać od 5 do nawet 30 dni. Jak przebiega badanie Event Holter? Zestaw Event Holter składa się z mobilnego specjalnego aparatu EKG wielkości telefonu komórkowego z czterema kabelkami przypinanymi do samoprzylepnych elektrod jednorazowych EKG, które przyklejane są w okolice klatki piersiowej. Pacjent w zestawie otrzymuje także ładowarkę z kablem USB, ponieważ aparat wymaga ładowania dwa razy na dobę (podobnie jak telefon komórkowy). W trakcie trwania badania Event Holter, pacjent sam wykonuje sobie badanie, naciskając na aparacie specjalny przycisk. Aparat pracuje w tzw. pętli i zapisuje EKG serca kilka minut sprzed naciśnięcia przycisku i kilka minut po naciśnięciu. Przez to, że urządzenie wyposażone jest w moduł GSM, badanie w czasie rzeczywistym wysyłane jest do naszego Centrum Telekardiologicznego, gdzie lekarz kardiolog ma do niego bieżący podgląd. Pacjentom, którzy zamówili w naszym Centrum wielodobowe badanie Event Holter, zapewniamy w trakcie całego badania monitoring techniczny prowadzony przez zespół wyszkolonych konsultantów. Czym się różni Holter EKG od Event Holter ? Standardowy aparat Holter EKG rejestruje automatycznie EKG serca w cyklu ciągłym min. przez 24h, a aparat Event Holter rejestruje wyłącznie fragmenty EKG wykonane samodzielnie przez pacjenta, po przez naciśnięcie odpowiedniego przycisku na aparacie w chwili odczuwania zaburzenia pracy serca. W zależności od potrzeb badanie aparatem Event Holter prowadzone jest od 5 dni do 30 dni. Aparat Event Holter jest programowany indywidualnie pod objawy danego pacjenta. Jakie są wskazania do badania Event Holter? Liczne obserwacje kliniczne wykazały, że fakt odczuwania przez pacjenta nieprawidłowej pracy serca np. nierytmicznej lub przyspieszonej czynności serca nie zawsze stanowi wskazanie do leczenia. Jednak każdy pacjent z tego rodzaju dolegliwościami powinien być poddany badaniom. W tej grupie osób są bowiem chorzy, których życiu i zdrowiu może zagrażać niebezpieczeństwo. Są jednak również i tacy, którzy mimo nasilonych objawów nie wymagają leczenia. Prawidłowe leczenie osób chorych z arytmią, zarówno komorową jak i nadkomorową, możliwe jest dopiero wówczas, gdy dokładnie pacjent zostanie przebadany i bedzie można ocenić stan układu krążenia i stwierdzając lub wykluczając obecność szeregu czynników pozasercowych, mogących wpływać na pojawienie się bądź nasilenie już istniejących zaburzeń rytmu serca. Zaburzenia rytmu serca mogą wystąpić również u osób zdrowych lub mogą być konsekwencją chorób serca albo schorzeń pozasercowych. Zaburzenia rytmu mogą pojawiać się równocześnie z nadciśnieniem tętniczym, mogą występować w przebiegu choroby niedokrwiennej serca, u osób z nabytą lub wrodzoną wadą lub niewydolnością serca. Występowaniu arytmii sprzyjają także liczne schorzenia pozasercowe: zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenia elektrolitowe, różne urazy, choroby płuc (np. astma oskrzelowa). Kiedy warto zrobić badanie Event Holter? Event Holter jest badaniem dedykowanym dla pacjentów, u których trudno zdiagnozować zaburzenia pracy serca takie jak: zawroty głowy, omdlenia, zasłabnięcia rzadko występujące arytmie rzadkie napadowe przyspieszenie akcji serca (tachyarytmie) rzadko odczuwalne zaburzenia rytmu serca rzadko występujące zaburzenia przewodnictwa rzadkie napadowe kołatanie serca duszności po niewielkim wysiłku fizycznym uczucie uderzenia krwi do głowy ból w klatce piersiowej nagłe obniżenie wydolności fizycznej przerwy w biciu serca obrzęki kończyn, szczególnie po wysiłku fizycznym Jak przygotować się do badania Event Holter ? Badanie Event Holter nie wymaga szczególnych przygotowań, jednak przed pierwszym badaniem należy zapoznać się z instrukcją dołączoną do Holtera i odpowiednio przygotować miejsca przyklejenia elektrod: dokładnie umyć ciało ciepłą wodą z mydłem odtłuścić z kremów i balsamów (nie używać do tego alkoholu!) zetrzeć miejsca przyłożenia elektrod szorstką gąbką lub gazą, aż do delikatnego zaczerwienienia skóry poczekać na wyschnięcie tych miejsc przed przyklejeniem elektrod EKG w razie potrzeby wygolić miejsca, w których przyklejone będą elektrody Jak zachowywać się w trakcie badania Event Holter ? Badanie Event Holter odbywa się w czasie codziennych czynności (pracy, odpoczynku, snu), nie wymaga więc pozostawania w domu czy rezygnowania z pracy na czas badania. W trakcie badania warto co jakiś czas sprawdzać czy elektrody dobrze trzymają się skóry. W przypadku odklejenia się jednorazowej elektrody od skóry, należy niezwłocznie wymienić ją na nową. W trakcie trwania badania należy uważać na urządzenia elektroniczne (np. komputer, telefon), które powinny znajdować się w odległości co najmniej 20 cm od przewodów i aparatu EKG, aby uniknąć zakłóceń w zapisie. Jakie są przeciwwskazania do badania Event Holter ? Brak przeciwskazań, badanie jest nieinwazyjne, bezpieczne i może być powtarzane wielokrotnie u pacjentów w każdym wieku, a także u kobiet w ciąży. Możliwe jest wystąpienie podrażnienia skóry (świąd, zaczerwienie, obrzęk) wskutek mechanicznego działania koniecznego do odpowiedniego przygotowania (golenie, odtłuszczanie) lub wskutek reakcji alergicznych (np. na środek odkażający, klej zastosowany w elektrodach/plastrach). Ewentualne podrażnienia skóry, po kilku dniach same ustąpią. Wynik badania Event Holter Wynik badania wraz z opisem lekarza kardiologa standardowo jest dostępny do trzech dni roboczych od momentu powrotu aparatu do Centrum. Zdajemy sobie sprawę, że nasi Pacjenci bardzo często potrzebują wyniku badania bardzo szybko, dlatego umożliwiamy zakupienie opcji szybkiego opisu do 24H. Przykładowe wyniki możesz obejrzeć tutaj: 30 maja 2022 - Przeczytasz w 3 minBadania serca – jak wyglądają i jakie są ich rodzaje? Choroby serca oraz układu naczyniowego stanowią obecnie najczęstszą przyczynę zgonów w Polsce. Możliwe jest jednak uniknięcie rozwoju ciężkich postaci tych schorzeń oraz ich komplikacji poprzez wczesne wykrycie charakterystycznych zaburzeń oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia. Z tego powodu warto wiedzieć jakie badania kardiologiczne są wykonywane, kiedy należy rozważać kontakt z kardiologiem i przeprowadzenie badań serca, a także co oznaczają ich wyniki. Czym są badania serca? Badania serca to grupa testów diagnostycznych, które nakierunkowane są na ocenę stanu zdrowia układu krążenia. Są one szczególnie istotne z klinicznego punktu widzenia, jako że choroby serca stanowią znaczące zagrożenie dla ogólnego stanu zdrowia. W skrajnych przypadkach mogą one doprowadzić do zaawansowanej niepełnosprawności lub nawet zgonu osoby chorej. Często choroby serca oraz układu naczyniowego pozostają bezobjawowe przez wiele lat. W tym czasie ciągle trwa jednak ich progresja, doprowadzająca po latach do stanu, gdy dostępne metody leczenia stają się ograniczone, a rokowania dla pacjenta – niekorzystne. Z tego powodu badania serca należy przeprowadzać regularnie, w celu uchwycenia zmian chorobowych na ich najwcześniejszych etapach, co pozwoli na sprawne wdrożenie leczenia oraz zminimalizuje ryzyko rozwoju ciężkich powikłań, takich jak niewydolność serca, przewlekła choroba wieńcowa lub też zawał mięśnia sercowego. Rodzaje badań kardiologicznych Podstawowe badania kardiologiczne zawierają się w badaniu przedmiotowym pacjenta. Na każdej wizycie (w szczególności kardiologicznej) lekarz wykonuje pomiar ciśnienia tętniczego, a także osłuchuje serce za pomocą stetoskopu. W przypadku podejrzenia zaburzeń rytmu serca pierwszym badaniem, które powinno zostać wykonane jest EKG, czyli elektrokardiografia. Badanie to polega na podłączeniu do pacjenta specjalnych elektrod, które poprzez pomiar zmian potencjałów elektrycznych są w stanie ocenić pracę serca. W przypadku podejrzenia zaburzeń krążenia sercowego (w przebiegu choroby wieńcowej) korzystne może być przeprowadzenie koronarografii. Jest to badanie radiologiczne, które z wykorzystaniem dożylnego środka kontrastowego pozwala na uwidocznienie naczyń tętniczych zaopatrujących mięsień sercowy w tlen, a także na zobrazowanie ich ewentualnych zwężeń. W określonych przypadkach lekarz może zlecić także przeprowadzenie innych badań obrazowych, takich jak echo serca (badanie USG serca) lub też rezonans magnetyczny mięśnia sercowego. Istotną rolę, szczególnie w zakresie profilaktyki chorób kardiologicznych odgrywają także badania laboratoryjne przeprowadzane z próbki krwi żylnej. Podstawowym badaniem profilaktycznym, szczególnie związanym z zapobieganiem chorobom serca, jest lipidogram. Test ten pozwala na dogłębne zbadanie stanu metabolizmu tłuszczowego poprzez pomiar określonych parametrów krwi żylnej, w tym także stężeń „złego” cholesterolu (frakcji lipoprotein LDL). Zaburzenia w poziomach lipoprotein LDL we krwi są ściśle związane ze znacząco zwiększonym rozwojem miażdżycy, a także związanych z nią komplikacji zdrowotnych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar niedokrwienny mózgu. Poza pomiarem cholesterolu LDL lipidogram obejmuje pomiary stężenia cholesterolu HDL, czyli „dobrego” cholesterolu. Utrzymywanie właściwych stężeń tej substancji korzystnie wpływa na zdrowie sercowo-naczyniowe oraz chroni tętnice przed pojawieniem się ognisk miażdżycy. Istotnym elementem lipidogramu jest stężenie triglicerydów istotne dla oceny ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Ich nadmiar świadczy o nadmiernym spożyciu węglowodanów i tłuszczów i zbyt małym wydatkowaniu energii. Poza lipidogramem badania kardiologiczne krwi mogą obejmować także pomiar stężęnia NT-proBNP. Pomiar tego parametru pozwala na ocenę stopnia zaawansowania choroby w przebiegu niewydolności serca lub też przewlekłej choroby wieńcowej. Im większe zaburzenia funkcji mięśnia sercowego, tym wyższe wartości w badaniach diagnostycznych będzie osiągał NT-proBNP. W określonych przypadkach klinicznych korzystne może być także oznaczenie poziomu D-dimerów we krwi. Badanie to umożliwia wykrycie zaburzeń krzepnięcia krwi, które prowadzą do powstawania skrzepów, a tym samym zwiększają ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej oraz żylnej. Oznaczenie poziomów troponin sercowych wykorzystywane jest do diagnozowania zawału serca – z tego powodu w znaczącej większości przypadków wykonuje je się jedynie w warunkach szpitalnych. Kto powinien wykonać badania serca? Przeprowadzenie badań diagnostycznych związanych z wykrywaniem chorób serca zalecane jest przede wszystkim osobom, które znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju schorzeń kardiologicznych. Czynniki predysponujące do pojawienia się tego typu chorób to Nadciśnienie tętnicze,Otyłość,Cukrzyca,Siedzący tryb życia,Niski stopień aktywności fizycznej,Palenie wyrobów tytoniowych,Historia występowania chorób serca w rodzinie. W przypadku występowania typowych objawów kardiologicznych, takich jak ból w klatce piersiowej, uczucie duszności lub też kołatania serca należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, szczególnie jeżeli dolegliwości te pojawiły się nagle. Tego typu objawy mogą wskazywać na rozwój ostrego stanu chorobowego jakim jest zawał serca. Zawał mięśnia sercowego wymaga niezwłocznej, pilnej pomocy medycznej, jako że w krótkim czasie może prowadzić do rozwoju zaburzeń rytmu serca, a konsekwencji do wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia. Źródła: Podobne artykuły18 maja 2022Dobry cholesterol – jak można podnieść jego poziom? W dzisiejszych czasach często słyszy się o „dobrym” oraz o „złym” cholesterolu. Za tymi określeniami kryją się kolejno frakcja HDL lipoprotein oraz frakcja LDL, jednak na podstawie samych nazw trudno ocenić, który cholesterol oraz dlaczego nazywany jest tym „dobrym”. Różnica jest znacząca, jako że odpowiednie stężenia tych związków we krwi bezpośrednio przekładają się na ogólny stan zdrowia oraz funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego. Warto wiedzieć co kryje się za tymi pojęciami, z czym związane są zaburzenia w obrębie stężeń cholesterolu we krwi oraz w jaki sposób zadbać o właściwe poziomy dobrego cholesterolu. Dobry cholesterol – co to jest? „Dobrym” cholesterolem nazywana jest frakcja lipoprotein o wysokiej gęstości, czyli HDL (ang. High-Density Lipoprotein). Lipoproteiny to specyficzne kompleksy białkowe, które odpowiedzialne są za transport związków tłuszczowych we krwi. Za transport cholesterolu we krwi odpowiadają w głównej mierze dwie grupy lipoprotein – lipoproteiny HDL oraz LDL (lipoproteiny o niskiej gęstości). Z tego powodu w badaniach diagnostycznych nazwa ich często upraszczana jest do określeń „cholesterol HDL” oraz „cholesterol LDL”. Ze względu na korzystny wpływ stężeń poszczególnych frakcji lipoprotein na stan zdrowia układu sercowo-naczyniowego frakcja, HDL nazywana jest „dobrym cholesterolem”, podczas gdy lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) nazywane są „złym cholesterolem”. Cholesterol to organiczny związek tłuszczowy (lipidowy), który pełni wiele istotnych funkcji. Jest on obecny w błonach wszystkich komórek ludzkiego ciała, dzięki czemu mogą utrzymywać one właściwy kształt. Dodatkowo, obecność cholesterolu w błonach komórkowych warunkuje prawidłową ich przepuszczalność dla licznych substancji oraz pierwiastków chemicznych. Cholesterol stanowi niezwykle ważny element syntezy wielu hormonów, takich jak hormony płciowe (estrogeny, testosteron) oraz hormony nadnerczy – glikokortykosteroidy. Bierze także udział w przemianach witaminy D oraz produkcji kwasów żółciowych, niezbędnych do prawidłowego przebiegu procesów trawienia. Frakcja HDL lipoprotein nazywana jest „dobrym” cholesterolem, ponieważ istnieje naukowo udowodniona odwrotna korelacja między stężeniami cholesterolu HDL we krwi, a częstością występowania chorób sercowo-naczyniowych. Oznacza to, że wyższe poziomy frakcji HDL związane są ze zmniejszoną zapadalnością na choroby serca. Lipoproteiny HDL pełnią istotną rolę w usuwaniu nadmiernych ilości związków tłuszczowych z krwi żylnej poprzez transport cholesterolu do wątroby, gdzie związek ten jest przetwarzany. Dodatkowo, lipoproteiny HDL wywierają protekcyjne działanie na ściany naczyń tętniczych, co chroni je przed rozwojem miażdżycy. Wysokie poziomy lipoprotein LDL z kolei związane są ze zwiększonym ryzykiem rozwoju licznych schorzeń, w szczególności miażdżycy. Z tego powodu ta grupa lipoprotein określana jest mianem „złego” cholesterolu”. Rozwój miażdżycy związany jest z odkładaniem się określonych związków tłuszczowych (w tym dużych ilości cholesterolu) wewnątrz ścian naczyń tętniczych. Są to tzw. blaszki miażdżycowe, które poprzez swój rozmiar zmniejszają światło naczynia krwionośnego, co utrudnia przepływ krwi. W skrajnych przypadkach blaszki miażdżycowe mogą całkowicie zamknąć światło naczynia lub też pękać co prowadzi do powstania skrzepliny oraz rozwoju poważnych powikłań związanych z niedokrwieniem określonego narządu. Długotrwała, nieleczona miażdżyca może prowadzić do przewlekłej choroby niedokrwiennej serca (choroby wieńcowej), zawału mięśnia sercowego lub też udaru mózgu. Badanie poziomu dobrego cholesterolu Ze względu na korzystny wpływ na zdrowie sercowo-naczyniowej frakcji HDL lipoprotein (czyli tzw. „dobrego cholesterolu”), warto zadbać o utrzymywanie jego wysokich poziomów we krwi. Badaniem, które pozwala na sprawdzenie stężeń poszczególnych związków tłuszczowych w organizmie jest lipidogram. Ten test diagnostyczny umożliwia dokładną kontrolę funkcjonowania metabolizmu tłuszczowego poprzez oznaczenie 5 parametrów związanych z przetwarzaniem związków lipidowych. W ramach lipidogramu oznaczane są następujące parametry: Frakcja HDL lipoprotein (tzw. „dobry cholesterol”).Frakcja LDL lipoprotein (tzw. „zły cholesterol”),Trójglicerydy,Cholesterol całkowity,Cholesterol nie-HDL (wszystkie rodzaje tzw. „złego cholesterolu”). Dzięki wczesnemu wykryciu zaburzeń lipidowych możliwe jest sprawne wdrożenie odpowiedniego leczenia, które pozwoli na przywrócenie równowagi pomiędzy poziomami poszczególnych związków tłuszczowych oraz znacząco zmniejszy ryzyko występowania chorób układu sercowo-naczyniowego. Lipidogram stanowi jedno z podstawowych badań profilaktycznych (razem z morfologią krwi, oznaczeniem poziomów kreatyniny oraz innymi). Osobom dorosłym zaleca się przeprowadzanie tych testów laboratoryjnych ok. raz w roku. W określonych przypadkach może być korzystne częstsze wykonywanie tego badania – dokładny zakres badań profilaktycznych oraz odstęp czasu pomiędzy ich przeprowadzaniem zależny jest od uwarunkowań zdrowotnych pacjenta. W celu odpowiedzialnego zaplanowania pełnej profilaktyki należy skonsultować się z lekarzem. Dobry cholesterol norma Normy stężeń cholesterolu HDL we krwi są zależne od płci osoby badanej. Najnowsze badania z zakresu kardiologii ustaliły normy „dobrego cholesterolu” na następujących poziomach: Dla kobiet – stężenia cholesterolu HDL powinny być wyższe niż 50 mg/dl,Dla mężczyzn – cholesterol HDL powinien utrzymywać się na poziomie powyżej 40 mg/dl. Dokładny zakres norm (poprawniej zakresów referencyjnych) dobrego cholesterolu każdorazowo powinien zostać wyszczególniony na wynikach badań diagnostycznych, które wydawane są pacjentowi. Ze względu na możliwe odmienności w zakresie metodologii przeprowadzenia tychże testów ich rezultaty każdorazowo należy zestawić z wartościami referencyjnymi obecnymi na otrzymanych wynikach. W przypadku rozbieżności należy skonsultować się z lekarzem, który zinterpretuje rezultaty badan oraz (jeżeli występuje taka konieczność) zleci dalsza diagnostykę i zaplanuje optymalne postępowanie lecznicze. Jak podnieść poziomy dobrego cholesterolu Ze względu na liczne, prozdrowotne działania cholesterolu HDL warto dbać o utrzymywanie prawidłowych, wysokich, poziomów tego związku w organizmie. Na obniżenie poziomów „dobrego cholesterolu” oraz wzrost stężeń cholesterolu LDL wpływa wiele czynników, z których najważniejszą rolę odgrywa nieprawidłowa dieta (bogata w cukry oraz tłuszcze nasycone), brak aktywności fizycznej oraz siedzący tryb życia. Aby podnieść poziomy „dobrego cholesterolu” należy przede wszystkim zmienić wymienione, szkodliwe nawyki. W układaniu codziennego jadłospisu należy ograniczyć spożywanie niezdrowych tłuszczów nasyconych. Tłuszcze zwierzęce warto zastąpić tłuszczami o pochodzeniu roślinnym, takimi jak np. oliwa z oliwek. Liczne badania naukowe wykazały, że spożywanie tego rodzaju oleju zwiększa poziomy cholesterolu HDL we krwi. W przypadku współwystępowania otyłości należy dążyć do odpowiedzialnej redukcji masy ciała. Można to osiągnąć poprzez zmniejszenie kaloryczności spożywanych codziennie posiłków oraz włączenie do swojego życia aktywności fizycznej. Szczególnie korzystny wpływ na wzrost stężeń cholesterolu HDL wykazują ćwiczenia aerobowe. W niektórych przypadkach w celu unormowania stężeń poszczególnych związków tłuszczowych może być konieczne dołączenie leczenia farmakologicznego. Z tego powodu, w przypadku występowania nieprawidłowości w wynikach lipidogramu warto skonsultować się z lekarzem. Na podstawie historii choroby, wyników badań diagnostycznych oraz dodatkowych uwarunkowań zdrowotnych będzie on w stanie zaplanować najlepsze dla danej osoby dalsze postępowanie diagnostyczno-lecznicze. Źródła: 19 października 2017Lipidogram, czyli cholesterol pod kontrolą Mimo że podwyższony poziom cholesterolu należy do najważniejszych czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i determinuje występowanie innych poważnych dolegliwości, tylko niewielka część Polaków, których dotyka ten problem, ma tego świadomość. Aby ustrzec się chorób układu sercowo-naczyniowego lub przynajmniej zminimalizować ich ryzyko, warto regularnie wykonywać tzw. profil lipidowy (lipidogram) – badanie, które pozwala na monitoring prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi. Choć sam cholesterol jest związkiem chemicznym (lipidem z grupy steroidów), który jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania, to w powszechnym odbiorze stał się synonimem zagrożenia zdrowia a nawet życia. Tymczasem, co do zasady, cholesterol ma działanie pozytywne, ponieważ jest niezbędny dla licznych i ważnych procesów zachodzących w organizmie, związanych z produkcją hormonów, syntezą witamin, czy procesów odpornościowych. Pomimo tego, że ludzki organizm posiada system wewnętrznej kontroli, pozwalający na automatyczne zmniejszanie lub zwiększanie wykorzystania cholesterolu dostarczanego z pożywieniem, w przypadku chronicznie złej diety oraz braku aktywności fizycznej z czasem dochodzi do zgromadzenia zbyt dużej ilości cholesterolu we krwi, co może być przyczyną wielu poważnych chorób. Lipidogram – co to takiego? Jednym z podstawowych badań pozwalających na weryfikację poziomu cholesterolu we krwi jest tzw. lipidogram, zwany również profilem lipidowym bądź, rzadziej, profilem tłuszczowym. Badanie to pozwala na kompleksową ocenę stanu gospodarki tłuszczowej w organizmie. Z wyniku lipidogramu, który otrzymujemy z laboratorium, dowiadujemy się, jaki jest nasz poziom cholesterolu całkowitego oraz jego frakcji LDL (ang. low-density lipoprotein), tzw. „złego” cholesterolu) i HDL (ang. high-density lipoprotein), tzw. „dobrego” cholesterolu trójglicerydów oraz wyliczanego nie-HDL – różnicy stężeń cholesterolu całkowitego i HDL Stężenia poszczególnych elementów lipidogramu pozwala lekarzowi ocenić, zawsze w oparciu o tzw. historię choroby pacjenta, stopień ryzyka sercowo – naczyniowego, czyli ryzyka wystąpienia lub zaostrzenia, jednej z chorób powszechnie kojarzonych z podwyższonym poziomem cholesterolu w organizmie (np. zawał mięśnia sercowego). Kiedy należy wykonywać lipidogram? Badanie lipidogramu przede wszystkim należy wykonywać u osób, u których ryzyko zaburzeń lipidowych jest podwyższone. Do tej grupy należą, np. osoby z klinicznymi objawami choroby sercowo – naczyniowej, ze stwierdzonymi blaszkami miażdżycowymi w tętnicach wieńcowych lub szyjnych, osoby chore na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, otyłość, przewlekłą chorobę nerek, przewlekłe autoimmunologiczne choroby zapalne, osoby pochodzące z rodzin, w których występuje przedwczesna choroba sercowo – naczyniowa czy potomkowie osób z ciężką dyslipidemią. U zdrowych osób dorosłych, w których rodzinach nie występują choroby układu krążenia, badanie lipidogramu można rozważyć w przypadku mężczyzn powyżej 40 i kobiet powyżej 50 lub po menopauzie, szczególnie w przypadku innych czynników ryzyka sercowo – naczyniowego. Badanie poziomu cholesterolu i trójglicerydów należy monitorować regularnie, zgodnie z zaleceniami swojego lekarza. W zależności od uzyskanych wyników, współistniejących chorób, ogólnego stanu zdrowia oraz innych czynników ryzyka sercowo – naczyniowego, lekarz poinformuje Cię jak często powinieneś oznaczać lipidogram. Poziom cholesterolu całkowitego, jego frakcji oraz trójglicerydów tradycyjnie oznacza się w surowicy na czczo, po upływie co najmniej 12 godzin od ostatniego posiłku. Obecnie uważa się, że pobieranie krwi na czczo nie jest niezbędne w przypadku badań przesiewowych i oceny ryzyka. Podczas kontroli i monitorowania leczenia pacjentów ze stwierdzoną hipertriglicerydemią, pozostanie na czczo przed badaniem jest konieczne. Profil lipidowy należy badać regularnie, ponieważ dostarcza przesłanek do oceny sprawności układu krążenia oraz ryzyka miażdżycy, choroby wieńcowej, zawału serca czy udaru mózgu. Pamiętajmy, że choć w niektórych przypadkach wysoki poziom cholesterolu uwarunkowany jest genetycznie, ważną rolę w utrzymaniu prawidłowej gospodarki lipidowej odgrywa zbilansowana, zdrowa dieta oraz regularna aktywność fizyczna. Lipidogram – cena Koszt wykonania badania lipidogramu różni się w zależności od konkretnej placówki i wynosi około 25-45 zł. Zakresy referencyjne dla poszczególnych elementów lipidogramu, określane obiegowo jako normy, ustalane są przez Polskie Towarzystwo Kardiologiczne (DTK) w porozumieniu z Polskim Towarzystwem Diagnostyki Laboratoryjnej (PTDL). W przypadku zakresów nie-HDL i LDL zalecane poziomy prawidłowe rozróżniają grupy osób zdrowych wraz z osobami o małym i umiarkowanym ryzyku; grupę osób z dużym ryzykiem oraz grupę osób z bardzo dużym ryzykiem. Źródło: Wytyczne Polskiego Forum Profilaktyki. 12 maja 2022Prawidłowy poziom cholesterolu – jak o niego zadbać? Obecnie często słyszy się o „złym” i „dobrym” cholesterolu. Podwyższone poziomy cholesterolu LDL (tzw. „złego” cholesterolu) występują dość często wśród ogólnej populacji. Przewlekłe utrzymywanie się tego zaburzenia związane jest ze znaczącym wzrostem ryzyka wielu groźnych chorób, w szczególności dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Jakie mogą być przyczyny wysokiego cholesterolu oraz co zrobić, aby zadbać o powrót tych wartości do normy? Cholesterol – co to jest? Cholesterol to związek chemiczny zaliczany do grupy lipidów. Cholesterol pełni wiele, niezwykle istotnych funkcji w ludzkim organizmie. Odpowiada on za prawidłową pracę układu hormonalnego oraz nerwowego, a także warunkuje prawidłowe formowanie błon komórkowych. W badaniach laboratoryjnych, które mają na celu pomiar stężeń związków tłuszczowych z krwi pacjenta (lipidogram) oznaczane są poziomy cholesterolu całkowitego oraz cholesterolu HDL i LDL. Oznaczenia te odnoszą się do dwóch grup lipoprotein, czyli specyficznych kompleksów białkowych odpowiedzialnych za transport tłuszczów (w tym także cholesterolu) w ludzkim organizmie. Frakcja lipoprotein HDL (high density lipoprotein – lipoproteiny o wysokiej gęstości) określana jest jako „dobry” cholesterol. Cząsteczki tego związku są tam ściśle upakowane, w przeciwieństwie do frakcji LDL (low density lipoprotein – lipoproteiny o niskiej gęstości), czyli tzw. „złego” cholesterolu. Wysokie stężenia frakcji LDL cholesterolu stanowią istotny czynnik ryzyka dla wielu chorób, takich jak nadciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń krwionośnych oraz jej powikłania – zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. Podwyższony poziom cholesterolu – co to oznacza? Stan podwyższonego poziomu cholesterolu we krwi określany jest jako hipercholesterolemia. Obecnie za wartości przekraczające normę według Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego uznaje się wartości cholesterolu LDL powyżej 3 mmol/l (115 mg/dl) oraz cholesterolu całkowitego powyżej 5 mmol/l (190mg/dl). Szacuje się, że nawet u połowy polskiej populacji poziomy cholesterolu we krwi są zbyt wysokie. Zjawisko to może mieć wiele przyczyn, najczęściej jednak związane jest z nieprawidłowymi nawykami żywieniowymi. Poza nieprawidłową dietą często dochodzi do tego brak aktywności fizycznej oraz siedzący tryb życia, związany z pracą zawodową. Połączenie obu tych zjawisk w dużej ilości przypadków skutkuje rozwojem nadwagi oraz otyłości. Warto zaznaczyć, że podwyższone poziomy cholesterolu obecne są częściej u mężczyzn niż u kobiet, szczególnie po 40 roku życia. Ryzyko występowania hipercholesterolemii zwiększone jest także u pacjentów przyjmujących określone leki (np. doustne leki antykoncepcyjne) oraz chorujących na cukrzycę, niedoczynność tarczycy, lub też zespół nerczycowy. Warto pamiętać, że problem wysokiego cholesterolu może także dotyczyć osób młodych oraz szczupłych, które jednak prowadzą niezdrowy tryb życia (związany z paleniem papierosów) oraz wykazują określone predyspozycje genetyczne. Skutki wysokich poziomów cholesterolu Podwyższone poziomy cholesterolu są jednym z głównych czynników ryzyka rozwoju licznych chorób, w szczególności dotyczących serca oraz naczyń krwionośnych. Wysokie stężenia frakcji LDL we krwi predysponują do rozwoju tzw. blaszek miażdżycowych. Są to patologiczne zmiany zlokalizowane w ścianach tętnic, które prowadzą do zmniejszenia ich światła, co znacząco utrudnia przepływ przez nie krwi. W przypadku zaawansowanej miażdżycy może dochodzić do pękania tychże blaszek oraz powstawania zatorów w naczyniach krwionośnych, co skutkuje rozwojem niedokrwienia określonych narządów w postaci np. udaru mózgu lub też zawału mięśnia sercowego (w zależności od lokalizacji zakrzepu). Stany te stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. W przypadku braku odpowiednio szybko wdrożonego leczenia specjalistycznego mogą one prowadzić do zgonu pacjenta lub przewlekłego, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Jak zbadać poziom cholesterolu? – diagnostyka Regularne przeprowadzanie badań kontrolnych jest podstawą właściwego dbania o własny stan zdrowia. Badanie stężeń cholesterolu we krwi zalecane jest wszystkim osobom dorosłym, szczególnie ze współwystępującymi czynnikami ryzyka. Dla zbyt wysokich stężeń cholesterolu czynniki ryzyka to Obciążenie rodzinne – historia występowania zaburzeń stężeń cholesterolu LDL u krewnych pacjenta,Cukrzyca,Nadwaga oraz otyłość,Siedzący tryb życia,Nieprawidłowa dieta – wysokokaloryczna z dużą ilością węglowodanów oraz tłuszczów,Płeć męska,U kobiet – wiek pomenopauzalny,Przewlekły stres,Palenie papierosów oraz innych wyrobów tytoniowych. Podstawowym testem diagnostycznym, który pozwala na dogłębny pomiar stężeń związków tłuszczowych we krwi (w tym także cholesterolu) jest lipidogram. Podczas tego badania oznaczane są następujące parametry: Cholesterol całkowity (CHOL),Lipoproteiny o wysokiej gęstości (cholesterol HDL),Trójglicerydy (TG),Lipoproteiny o niskiej gęstości (cholesterol LDL),Cholesterol nie-HDL (wyliczany z różnicy stężeń cholesterolu całkowitego oraz cholesterolu HDL). W określonych przypadkach lekarz może zadecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań diagnostycznych. Dokładny zakres profilaktycznych testów laboratoryjnych zależy od uwarunkowań zdrowotnych pacjenta oraz współwystępujących obciążeń zdrowotnych. Jaka dieta na obniżenie cholesterolu? Dieta ma znaczący wpływ na poziomy cholesterolu w naszej krwi. Z tego powodu w wielu przypadkach możliwe jest skuteczne kontrolowanie stężeń cholesterolu poprzez odpowiednią zmianę nawyków żywieniowych oraz behawioralnych. Podstawową zasadą przy układaniu diety na obniżenie cholesterolu jest ograniczenie obecnych w niej tłuszczów nasyconych oraz zmiana tychże na tłuszcze nienasycone. Spożywanie dużych ilości nasyconych tłuszczów przyczyna się do wzrostu stężeń „złego” cholesterolu we krwi, czyli frakcji lipoprotein LDL. Aby zadbać o niski poziom cholesterolu we krwi korzystne mogą być określone modyfikacje codziennego jadłospisu, jak np.: Zamiana czerwonego mięsa (wieprzowiny, wołowiny) na mięso białe, czyli drobiowe,Unikanie produktów bogatych w tłuszcze – na przykład zamiana śmietany na jogurt naturalny oraz masła na margarynę,Unikanie żywności wysokoprzetworzonej, takiej jak fast foody lub gotowe ciasta,Unikanie produktów zawierających olej palmowy, takich jak słone przekąski lub słodycze,Częste spożywanie świeżych owoców i warzyw,Włączenie do diety ryb morskich. Podczas stosowania diety mającej na celu obniżenie cholesterolu warto pamiętać także o uwzględnieniu w niej odpowiedniej ilości błonnika oraz kontrolowaniu ilości spożywanej soli. Dobranie właściwej diety, która będzie skutecznie odpowiadała potrzebom zdrowotnym pacjenta może być dość skomplikowane samodzielnie. Z tego powodu warto rozważyć wizytę u dietetyka, który na podstawie wywiadu oraz celów pacjenta będzie w stanie ułożyć jadłospis precyzyjnie odpowiadający na potrzeby danej osoby. Przygotowanie do badania cholesterolu Badanie poziomu cholesterolu we krwi (lipidogram), przeprowadzane jest z próbki krwi żylnej pacjenta. Wykonanie tego typu testów diagnostycznych często wymaga określonego przygotowania. W przypadku nieprzestrzegania zaleceń przez pacjenta wyniki testu mogą być niewiarygodne, przez co nie mogą zostać wykorzystane w procesie diagnostycznym oraz może wystąpić konieczność powtórzenia badania. Na pobranie krwi do lipidogramu nie jest konieczne przychodzenie w godzinach porannych, ani na czczo. Najnowsze badania z zakresu diagnostyki laboratoryjnej wykazały, że spożywanie posiłków przed pobraniem krwi oraz pora dnia, w której przeprowadzane jest badanie nie wpływa na wiarygodność uzyskanych wyników lipidogramu. W przypadku występowania dodatkowych lub też innych zaleceń zwianych z przygotowaniem się do badania cholesterolu pacjent powinien zostać o tym poinformowany przez lekarza. Bibliografia: Powiązane badaniaLipidogram (CHOL, HDL, nie-HDL, LDL, TG)Lipidogram (CHOL, HDL, nie-HDL, LDL, TG). Lipidogram - ilościowa ocena frakcji cholesterolu i trójglicerydów, przydatna w diagnostyce dyslipidemii oraz w ocenie ryzyka miażdżycy i chorób całkowityCholesterol całkowity. Pomiar stężenia cholesterolu całkowitego (CHOL) jest przesiewowym badaniem cholesterolu, pozwalającym na wstępną ocenę ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak choroba wieńcowa i zawał serca, udar mózgu i miażdżyca tętnic kończyn dolnych itd. Cholesterol całkowity obejmuje trzy frakcje: lipoproteinę niskiej gęstości, LDL; lipoproteinę wysokiej gęstości, HDL (ang. high-density lipoprotein) oraz łącznie, lipoproteinę bardzo małej gęstości, VLDL i lipoproteinę o pośredniej gęstości, się do naszego newslettera, a bezpośrednio na Twoją skrzynkę będą trafiać informacje dotyczące usług i nowości w ofercie badań, nt. akcji profilaktycznych w zakresie ochrony zdrowia oraz nowo otwieranych placówek w Twojej okolicy.

badania pacjenta wykazały zaburzenia pracy serca